A wczoraj urodziła się,
urodziła się Jabłonka..
Od razu wstała na nogi
i zatańczyła…
Wszystko dookoła
śpiewało z zachwytu,
wszystkie kwiaty, ptaki,
cała przyroda…
Świat zaczął świętować,
nie wiedziała, co to znaczy,
wiedziała tylko, że jest
i to jej wystarczyło.
Świat zapisał w pamięci
dzień urodzin, imię Jabłonka,
wzrost, waga i że słońce
świeciło dość mocno…
A ona tańczyła i tańczyła,
aż przyszedł człowiek
i powiedział, za trzy lata
bedą już jabłka…
Piękna jabłonka pytała,
co to jabłka, nieważne
tańcz, mówił człowiek,
na razie tańcz w słońcu.
Słowa
Są słowa ciepłe jakby
słońce o poranku,
jak czyjaś ręka
gotowa do uścisku.
Są też słowa jakby
spojrzenia miłosne,
nieśmiałe, wyszeptane
ustami serca i duszy.
Są słowa jak ramiona
otwarte, bezpieczne,
dodające nawet śmierci
otuchy, jak niebo.
Są i też słowa zimne, jak
głazy w lodowatej rzece,
świdrujące, trzeszczące,
lód łamany zimą srogą…
Słowa tylko mówione,
pisane, wykrzykiwane, lub
jakby wysyczane przez węża,
śmiercionośne i trujące.
Są i słowa jak kule, nagłe
strzały i te jak “cegły z dachu
na głowę, nawet w kościele”,
słowa zagłady, ruiny i wojny.
Słowa, władza to wielka bogów,
cesarzy, królów, czarodziei,
ratowników życia, cudotwórców,
i podłych rabusiów i morderców.
I tę władzę możesz mieć
Ty i Ty, on i ona i JA.
Uważajmy na siebie,
uważajmy na innych…
Kino
W snach przychodziła
do niej miłość, lekka
i kolorowa, pachnąca
wiosną, latem i grzechem.
W snach przychodziła
do niej żałoba za kotem,
który siedział wczoraj,
jeszcze na poduszce,
a dziś go nie mogła
nigdzie już znaleźć,
W snach przychodziła
do niej jakaś bardzo
stara przyjaźń, z siwymi
dziś włosami i o laseczce.
W snach przychodziła
do niej jakaś inna
muzyka i instrumenty
nieznane, przedziwne.
Pomyślała kiedyś, ach,
ach, to śni mi się
przecież, ciągle
i ciągle jakieś KINO!
***
Uwaga: Wszystkie wpisy Teresy Rudolf są jej autorską kompozycją, co oznacza, że jest ona nie tylko autorką wierszy, ale dokonała też wyboru muzyki i filmów wideo lub zdjęć, które towarzyszą jej poezji i ją uzupełniają.
I already published here a weird text I got send to me every day in a river of spams every blog administrator got evere day. It is a never ending procedure which, happily enough, are stopped by akismet, ein defence programm against spam. Once upon a time among all that money slots and girl porn wchich build a main of tha avalanche of spams, there was even a religious story about two small twin brothers of seven which were discovering Jesus in a playing with they parents. It was send to me in parts and it took about three weeks to complete the story.
Now I find etwas, which would be a coming-of-age story with music in America. Maybe it will have the following parts. I’ll let you know. Interesant, the sender of that is download frank casino ep
gera-mebel.ru/bitrix/rk.php?goto=http%3A%2F%2Freg…x
AntonMorice71@gold.intained.com
162.244.150.228
Casino is juts normal sender of spam; gera-mebel.ru suggest something from the East Europe – Russland, Rumenia, but no, Rumenia is RO, Russland is RUS, and RU is… Burundi. But gera-mebel.ru is exactly, what you erwartes, a Hompepage of furniture magazin in Moscow near to Andropov Prospect. Online and in Russian.Anton Morice, about whom I hoped, he coud be our searched author, is only one to find in net: Anton Morice Cerda Henriquez, living in Chile. And not a writer. An intergraltrainer, whatever it means… Online portal Stop Forum Spam writes: gold.intained.com erscheint in unserer Datenbank 470 mal. OK spam, no way.
The last try: BG, initials beginnig both capitels of that story. On the Wikipedia-List of BGs all over the world I find: Boris Grebenschtschikow (* 1953), Russian Poet and Musician. Let’s hope it’s him and my blog get him so long wanted fame :-). Bat I do not think he needs fame like that. Wikipedia writes: he is widely considered the “founding fathers” of Russian rock music. Due as much to his personal contribution as to the undisputed and lasting success of his main effort, the band Aquarium (active since 1972 until today), he is a household name in Russia and much of the former Soviet Union. Grebenshchikov is colloquially known as BG after his initials.
Maybe it is him. I mean – his text… Anyway it is dealing with facts. All links from me.
BG: Spur of the moment, but this half a freestyle, and half an old verse I never put on a track. It was years ago so I was more than likely high out of my mind. Could certainly tell by lengthy hair and “stop snitching’ shirt Experienced been wearing. I love those guys absolutely no one will ever do that together again!
The school will provide you with an ugg. The money that you spend on that Art Carved Class Ring is the better devoted to a beautiful wooden frame for that diploma. You’ll never be embarrassed any diploma for a wall, and never tuck it away in a desk cabinet. And besides, even after finding the frame, personal cash loan have plenty of money make moves meaningful – like taking a weekend day at Cabo.
During that time period, albums included “The Dirt Band”, and “An American Wish.” The band also performed on “Saturday id test game live 22” and provided backing for Steve Martin on his million selling novelty tune, “King Tut.” They released several more pop albums adverse reactions . time, getting around the country music roots they started that has.
I came into this world in 1973. Saturday Night Live first hit the air in October of that year. One time i was young and sneaking associated with your my bed. I’d sit in the hall way and listen to my father laughing at the show. I could not wait till I was old enough to watch it.
BG: Aren’t getting me wrong, if it weren’t for hard drugs, my parents record collection wouldn’t be half as big as it must be. Though in my case, undertake it! say, “yo, I smoked the best weed and wrote this dope song”, but for me, using a level and clear head helps me be more creative than any drug could ever make my vision.
Mussachio, a complete time guidance counselor, searching for to position himself for their big fight and a win over Thompson could land him one. Mussachio rebounded from a tough loss to world rated Garrett Wilson, a fight which was very close when he was stopped in the 12th round, to defeat Billy Bailey in May of 2012. With a career plagued by inactivity & with father time catching up, Mussachio must looked to impressively dispatch from the the tough Thompson.
Letters to Juliet is an unabashed chick flick. This may be a good selection for a date at home this year. It’s a love story about beautiful folks beautiful settings, plus there’s the added Shakespeare/Romeo & Juliet element. Instrument chick flicks, if really want some easy viewing, if you’d like a snuggle on the couch type movie, rent Letters to Juliet.
Overall, having been impressed and happy to relive my concert memories while listening to Beautiful Mess-Live on Earth, and I felt motivated and inspired by Mraz’s lyrics. The DVD includes extras because “Fall Through Glass,” and videos of Mraz on tour from summer. The DVD forces you to laugh once you watch Mraz and his friends amusing themselves on tour, you will also achieve inside look from Mraz and his video director as they determine what songs perform most optimally with what visuals for music movie clips.
Even if it is most possible, the author is an American, I still remember the Russian conection of tha mail adresse from which this text was sen to me. So let’s belive it is that Russian BG. Today in a London club Under The Bridge you can go to concert of BG. So go, if you are in London. The guy is really good.
Борис Гребенщиков и группа “Аквариум”
“Песни и танцы Гипербореи” (Pieśni i tańce Hiperborejów)
(Старое, новое и политически некорректное)
17, 18 и 19 мая 2019 года в лондонском клубе Under The Bridge пройдут концерты Бориса Гребенщикова и группы «Аквариум». Это первые за последние 5 лет выступления “посла рок-н-ролла в неритмичной стране” вместе с группой в полном составе в городе, где «каждый камень Леннона знает».
Целые поколения выросли под “Аквариум”. Их подпольные записи слушали в СССР на бобинах и кассетах, из текстов песен узнавали о «сансаре и нирване». Каждый их новый альбом становился событием, под их песни люди влюблялись, взрослели…
В этом году легендарная группа отпразднует свой 47-й день рождения, но «Аквариум» решительно отказывается почивать на лаврах: музыканты постоянно ищут новый звук, экспериментируют со стилями и жанрами.
Каждый концерт “Аквариума” – настоящий праздник для его поклонников, который редко заканчивается раньше полуночи. Гребенщиков всегда стремится найти идеальную гармонию между местом, временем и способом исполнения своих песен. Программа предстоящих концертов, как всегда, держится в строжайшем секрете, но будет отличается от той, которую лондонцы слышали на акустическом концерте Гребенщикова в 2017 году. Будут и совсем новые, еще не записанные песни, и классика «Аквариума».
«Аквариум» выступит в полном составе:
Борис Гребенщиков (вокал, гитара), Александр Титов (бас-гитара), Алексей Зубарев (электрическая гитара), Андрей Суротдинов (скрипка), Брайан Финнеган (свисток, флейта), Лиам Брэдли ( ударные), Глеб Гребенщиков (перкуссия), Игорь Тимофеев ( саксофон, банджо), Константин Туманов (клавишные, аккордеон),
По словам Гребенщикова, “Аквариум – это сияющий зверь. Он приносит вам лекарство. То, чего вам не хватало, а вы сами этого не знали.”
Двери открываются в 19-00, концерт начинается в 20-00.
Mit über dreißig Filmen zeigt vom 24.04.-01.05.2019 das größte polnische Filmfestival außerhalb Polens, was die zeitgenössische polnische Filmkunst zu bieten hat. Die Filmemacherinnen und Filmemacher Polens reflektieren in ihren Werken wichtige gesellschaftliche Themen und halten dem Publikum einen Spiegel vor. Festlich eröffnet wird filmPOLSKA 2019 am Abend des 24.04. im Babylon am Rosa-Luxemburg-Platz.
Seinem Alter entsprechend zeichnen den 14-jährigen Festivaljüngling Frische und Frechheit aus – vor allem durch Filme in der Sektion Neues Polnisches Kino. Im Fokus des Wettbewerbs stehen Werken des polnischen Regienachwuchses, darunter „Werewolf“ (Regie: Adrian Panek), „Nina“ (Regie: Olga Chajdas) und „Fugue“ (Regie: Agnieszka Smoczyńska). Im diesjährigen Kurzfilmprogramm wird mit einer Auswahl an Kurzfilmen unterschiedlicher Formate und Genres das Produktionsstudio Munk Studios aus Warschau vorgestellt, die als Schmiede junger Talente große Anerkennung erlangt hat.
Die diesjährige Retrospektive widmet sich dem Filmschaffen des Altmeisters Krzysztof Zanussi. Anlässlich seines 80. Geburtstags eröffnet filmPOLSKA am 26.04. im Zeughauskino in Anwesenheit des Regisseurs eine Werkschau mit seinen Filmen aus den 70er Jahren, die zum „Kino der moralischen Unruhe“ zählen. Zanussis Filme spannen eine philosophische Welt auf und widmen sich den großen Fragen der Aufklärung und Menschheit.
Gelten in Zanussis Betrachtung der Welt noch Verhaltensregeln und Moral, zerbrechen sie bei Wojciech Smarzowski. Der Regisseur geht kritisch und radikal mit aktuellen sozialpolitischen Themen um (z.B. „Haus der Finsternis“, „Die Hochzeit“, „Klerus“). Seinem besonderen Blickwinkel auf die Welt, die aus den Fugen geraten ist, ist die Hommage „Die Welt nach Wojciech Smarzowski“ gewidmet.
Dieses Jahr wird filmPOLSKA von der Ausstellung „Krzysztof Komeda. Meine süße europäische Heimat“ begleitet. Bereits ab dem 16.04. sind in der Galerie des Polnischen Instituts Noten, Partituren, Fotografien und Filmetüden mit Musik des außergewöhnlichen Jazzmusikers zu sehen und zu hören. Zu seinen bekanntesten Stücken zählt „Rosemary‘s Lullaby“ aus Polańskis einst gefeierten Streifen „Rosemary’s Baby“ (1968).
Krzysztof Komeda – Lullaby – (Rosemary’s Baby – 1968), gesungen von Mia Farrow
Über die Vergabe des filmPOLSKA 2019-Filmpreises werden die Kamerafrau Bernadette Paassen, der Filmkritiker Patrick Wellinski und die Filmemacherin und Kuratorin Dorothee Wenner entscheiden. Sieben Filme gehen im Wettbewerb ins Rennen. Der Gewinner wird am 01.05. um 21 Uhr im Filmclub K18 Berlin gezeigt.
Die zur Wahl stehen folgende Filme: Fuga / Fugue von Agnieszka Smoczyńska, Wilkołak / Werewolf (R: Adrian Panek), Nina (R: Olga Chajdas), Atak paniki / Panic Attack (R: Paweł Maślona), Córka trenera / A Coachs’s Daughter (R: Łukasz Grzegorzek), Over the Limit (R: Marta Prus), Via Carpatia (R: Klara Kochańska und Kasper Bajon).
filmPOLSKA Festivaleröffnung: Eröffnungsfilm und Gäste
Filmkritikerin Margarete Wach für ihr Engagement für das polnische Kino geehrt
Am 24. April wird der Auftakt des größten Festivals des neuen polnischen Kinos außerhalb Polens gefeiert. Im Babylon am Rosa-Luxemburg-Platz werden Małgorzata Bochwic-Ivanovska (Polnisches Institut Berlin) und Kirsten Niehuus (Medienboard Berlin-Brandenburg) das 14. filmPOLSKA eröffnen. Im Rahmen der Eröffnungsgala werden Jury-Mitglieder Bernadette Paassen, Patrick Wellinski und Dorothee Wenner vorgestellt. Die Filmkritikerin und Journalistin Margarete Wach wird für ihr Engagement für das polnische Kino und die deutsch-polnische Filmvermittlung gewürdigt. Im Anschluss feiert der Film 7 Uczuć / 7 Gefühle / 7 Emotions von Marek Koterski in Anwesenheit des Produzenten Włodzimierz Niederhaus, des Stardarstellers Robert Więckiewicz und des Komponisten Arkadiusz Grochowski seine Berlinpremiere.
Der Film 7 Uczuć / 7 Gefühle bekommt seinen Koterski-typischen surrealistischen Einschlag dadurch, dass alle Rollen bis in die kleinsten Nebenfiguren mit Erwachsenen besetzt sind. Die Hauptfigur, Adaś Miauczyński, erfährt von seiner Psychologin, dass er unzufrieden mit seinem Leben sei, weil er als Kind nicht gelernt habe, mit sieben elementaren Gefühlen umzugehen: Angst, Wut, Trauer, Freude, Ekel, Eifersucht und Scham. Miauczyński macht sich also auf eine Gedankenreise in seine Kindheit, in die Zeit der anbrechenden Pubertät.
Jak odnaleźć życie w krainie śmierci? Na płycie “Stutthof. Apel cieni” Budzyński śpiewa poezję z obozu. Jeden z tych wierszy – Stutthof – został napisany przez naszego Dziadka, Wiktora Ostrowskiego.
Jarek Szubrycht (Gazeta Wyborcza)
Tomasz Budzyński, wokalista punkowej Armii, i specjalizujący się w elektronicznych eksperymentach Jacaszek oprawili muzyką i wyśpiewali poetyckie zapiski więźniów obozu koncentracyjnego. “Stutthof. Apel cieni” to płyta trudna i nieprzyjemna, ale ważna. Tomasz Budzyński to człowiek, który wprowadził mistykę do polskiego punk rocka i okolic. (…) pisał i wykonywał rzeczy znacznie bardziej uduchowione niż średnia punkowa. (…) Twórczość Budzyńskiego jest programowo chrześcijańska, a więc nawet w apokaliptycznych wizjach optymistyczna. Autor jest święcie przekonany, że to wszystko ma sens.
(…) Ta płyta jest próbą odnalezienia życia w krainie śmierci, sensu w świecie, który był unicestwieniem wszelkich sensów. (…)
„Stutthof. Apel cieni”, czyli jak oddać grozę obozu
Od razu powiem: sukces jest połowiczny. Ale lepiej być nie mogło – nie da się bowiem
znaleźć odpowiedniego słowa, nie da się utrafić z dźwiękiem wystarczająco niepokojącym, by w pełni oddać taką grozę. Nie udało się to już zresztą na poziomie tekstów: wiersze więźniów KL Stutthof są przejmujące siłą nie tyle samej poezji (na pewno nie wszystkie w równym stopniu), ile okoliczności, w których powstały.
Czy jednak wypada je oceniać tak samo, jak ocenia się wiersze zakochanego młodzieńca albo dojrzałej damy z dystansem opisującej przemykający za oknem świat? Czy idącym na śmierć z pieśnią na ustach można zwracać uwagę na fałszywie zaśpiewane nuty?
Różne są to wiersze: niektóre oszczędne w słowach i bezpośrednie, inne uciekające od dosłowności, jeszcze inne rozmodlone.
Różne były losy ich autorów: Halina „Lilka” Banasiak doczekała wyzwolenia, ale niedługo potem zmarła na tyfus, Wiktor Ostrowski przetrwał i dożył słusznego wieku, a Zdzisław Karr-Jaworski, który organizował potajemne wieczorki z poezją i śpiewem w obozie, zmarł za drutami. Są też utwory anonimowe i można tylko zgadywać, jaki los spotkał tych poetów.
Nadejdzie dzień wolności
Muzycy – Tomasz Budzyński (głos, gitara, bębny), Dariusz Budkiewicz (bas, gitara, klawisze), Michał Jacaszek (elektronika) i Rafał Nowak (perkusja) – podeszli do zadania z wyczuciem. Muzyka, choć czasem bardzo intensywna, nie pcha się tu na pierwszy plan. Podporządkowuje się tekstom, nie odwraca od nich uwagi. Dominują prymitywne, jednostajne rytmy, na które Jacaszek nadziewa kłębki elektronicznego mroku, a gitarzyści riffy, brudne i zduszone, nie atakujące z pełną mocą.
Wokaliście nie zawsze udaje się trafić z nastrojem – Budzyński ze swoim gromkim pohukiwaniem idealnie sprawdza się, gdy trzeba dodać otuchy albo opisać piekło. Gorzej, kiedy przychodzi cichy, liryczny moment rezygnacji spisywany słabnącą ręką.
Niemal wszystkie te wiersze łączy jedno – nadzieja. Wiara w to, że cierpienie kiedyś się skończy, że zły los musi się odwrócić. (…) największe wrażenie robi „Sen więźnia” Karr-Jaworskiego: malowniczy obrazek, na którym autor zmieścił i wioskę szykującą się do żniw, i starą matkę w rodzinnym domu, i śniegi Tatr, i fale Bałtyku. Budzyński przytacza te opisy na tle pulsującej monotonnie mrocznej elektroniki. Nagle muzyka cichnie i wokalista dopowiada puentę a capella: „Szkoda, że snem tylko było/ Szkoda, że snem tylko było…”
freitag, der fünfzehnte war in b. sonnig und warm, liebe freundin
noch vor dem sonnenaufgang fuhr ich mit dem fahrrad los, halbe stunde früher als normal,
weil die bvg streikte und ich sollte diesmal ohne tram und untergrundbahn auskommen;
kurz vor der s-bahnstation eichborndamm musste ich plötzlich bremsen und absteigen,
da ein pulk aufgebrachter und sichtlich verwirrter nahverkehrbenutzer, falschlicherweise, hinter mir (in bester laune) ein linienbus zu erblicken
vermochte; na, jedenfalls, es war hart, und ich habe alle meine synapsen, dendriten und alle muskeln angestrengt um die collision zu
vermeiden, uff, das war knapp!
und trotzdem, ich habe mich verspätet, 20 minuten, ja, und das wurde aufgenommen und wohl registriert, da wir nicht in schwabenland sonder in preussenhand wohnen
– stimmt? – frage ich erna
sie miaut zurück.
– …und liebe grüsse an freundin –
– ja, schreibe ich auf!
Erik Satie, Gymnopédie No. 1
errata (3)
ordnundsamt diesmal abgewimmelt
(stehen im parkverbot, habe auf karneval gemacht,
wie das klappte wird mir für ewigkeit ein rätsel bleiben);
am ende der schicht den schlüssel von der letzten tour einfach mitgenommen
doch, dem himmel sei dank, lief der chef hinter mir her als ich richtung s-bahn schlenderte
– herr j.- rief er – der schlüssel von frau d.!!! –
o jeses! den fand ich in meiner linken tasche
peinlich erleichtert fuhr ich nach hause
————————————————————
gewitter kam und hat mich gewaschen
ich blickte gen himmel
und sah den reiher gegen den wind tanzen
und springen mit großer geschwindigkeit
und erst dann merkte ich was ich vergessen habe
mich selbst
Światowy (Międzynarodowy) Dzień Kota (ang. World Cat Day, National Cat-Day, International Cat Day, wł. Giornata mondiale del gatto) – święto obchodzone corocznie 17 lutego we Włoszech (od 1990) i Polsce (od 2006), mające podkreślić znaczenie kotów w życiu człowieka, niesienie pomocy wolno żyjącym i bezdomnym zwierzętom, które miały kiedyś dom, ale go straciły, a także uwrażliwienie ludzi na często trudny koci los.
Ale na świecie są też inne terminy świętowania dnia kota:
Rosja – 1 marca,
Stany Zjednoczone – 29 października,
Wielka Brytania – 8 sierpnia (dzień uważany również za Międzynarodowy Dzień Kota)
Włochy – Dzień Czarnego Kota (od 2007) – 17 listopada
Przypomniało mi się, że znam dwie wspaniałe rosyjskie piosenki o kotach. Obie już tu kiedyś przytaczałam, ale dobrego nigdy za dużo. To wystarczający powód, byśmy dziś poświętowali dzień kota po rosyjsku.
Timor Szaow, Kocie życie.
I Bułat Okudżawa, Czarny kot.
Dzień kota jest świętem młodym. Так, в России его отмечают 1 марта. Впервые праздник в России был организован Московским музеем кошки и редакцией журнала и газеты «Кот и пёс» в 2004 году.
Moskiewskie Muzeum Kota. No to hop, zobaczmy, jak wygląda… A wygląda tak:
A jak tak czekam,
tak czekam na Ciebie wiosno,
na to powietrze
jeszcze wilgotne porannie,
tak absolutnie klarowne,
jak oddech
najdłuższy na świecie,
unoszący mnie jak balon
w przestrzenie.
A jak tak czekam,
tak czekam
na Ciebie wiosno,
na te jabłonie w kwiatach,
jak dziewczyny
na balu wiedeńskim,
w białych,
jabłonnych sukniach,
tańczące w podmuchu poloneza.
A jak tak czekam
na Ciebie wiosno,
kiedy przychodzisz
co roku jak królowa,
w pięknych
tysiącach kapeluszy…
równocześnie,
pewna ogromnego aplauzu
swego dworu,
wchodzisz wspaniale
złota od słońca,
w leciutkich pierścieniach
na rękach,
łańcuszkach na nogach…
śpiewając głosem ptaków,
z chórem pszczół, świerszczy,
i tym, co piszczy w trawie.
W dniu, twego przyjścia
rozpoczyna się
karnawał natury,
w maskach weneckich,
w lasach,
nad rzekami, nad górami,
od nieba, po ziemię.
A ja czekam, jak co roku…
Ty, Primavero!!!
Pszczółka Maja, Królowa-Narkomanka
Chowa się w kwiatach maku,
zagłuszając strach przed jesienią,
kiedy znikną maki.
Zaćpana kompletnie,
patrząc w oczy
swemu przemijaniu,
schowana w kwiatach maku,
wysysa teraźniejszość,
żyjąc kolorowo.
Zapominając
o swej samotności
na polu makowym.
Gdy pracowite pszczoły,
myślą wciąż
o zapylaniu,
ona królowa,
może się wyspać,
nie mając do kogo przytulić.
Balkon w Pradze
Kwiecisty balkon w Pradze
bez pamięci zakochany
w tym jednym, jedynym
z centrum Krakowa balkoniku,
czeka na list, och czeka..
Niestety, jak to po prawdzie
bywa, poczta nawala,
bo wiatr nie taki, bo list
omyłkowo poszedł sobie
w inną stronę, czy co??….
Wszyscy mówią, że jakaś
choroba na niego paść
musiała, bo ani upał,
ani zima, ani jesień.
co jest z Tobą do diaska?
Wiadomo już, niestety,
nawet Japończycy
nie zostaną na obiad,
jak bez fotografowania,
zostawać tu, a po co?
Balkon piękny, to wizytówka
tej “Pod dynią” knajpki,
coraz smutniejszy zaśmieca
zeschniętym sercem podwórze,
leżą begonie, leżą też i róże..
A w Krakowie balkon czeka
na list z Pragi myśląc:
jestem mało atrakcyjny,
pochodzę z byle jakiego domu..
a bliżej jest z Pragi w Pradze..
Aż tu kiedyś, u schyłku
jesieni, spada w Pradze
listek na balkon, bardzo
miłosny, pachnący różą..
nie mogę żyć bez Ciebie,
a i dalej, usycham z tęsknoty,
nie zapomnij, czekam na
przychylny nam wiatr,
chcę wyjść za Ciebie…
Praski balkon oniemiał
wyjść za mnie, kto da
nam ślub, jak to możliwe,
aż mu serce rozkwitło
znów od zakochania..
I jest znów ogromnie
oblegany przez turystów
do zdjęć, do sobie postania,
do zachwytu, do zadumy..
nad najpiękniejszym
balkonem świata,
w Pradze, żyjącym
marzeniem nieśmiałym
o wspólnej podróży,
w góry…
***
Uwaga: Wszystkie wpisy Teresy Rudolf są jej autorską kompozycją, co oznacza, że jest ona nie tylko autorką wierszy, ale dokonała też wyboru muzyki i filmów wideo lub zdjęć, które towarzyszą jej poezji i ją uzupełniają.
Wysoko, od lat,
odważnie na linie,
tańczyła w cyrku
dziewczyna z obrazu Picassa
(ta sama, stojąca na kuli).
Tańczyła do muzyki
z szumu wiatru,
gwizdu ptaków
i wszystkiego, co było
na świecie w nutach zapisane…
A było w tym cyrku
tylko jedno miejsce,
dla jedynego gościa.
dla Niego,
gdyż był całym światem.
A ona tańczyła
jak mogła najpiękniej na świecie,
tylko dla Niego,
dniami, nocami, latami.
a on mówił “dziękuję”.
Gdy któregoś dnia
wyszła znów na linę
przestały śpiewac ptaki,
wiatr rozhulał się szalony,
a muzyka zamknęła się w ciszy.
I przebudziła się, spojrzawszy w dół,
zobaczyła Go,
gdy patrzył przed siebie,
nie patrząc na nią,
na nią samobójczynię.
Stanęła znów na kuli
wchodząc w obraz nieruchomo
z wzrokiem wbitym w dal,
a on powiedział
jak zwykle “dziekuję”.
A ona liczyła…
A ona liczyła przed snem barany:
raz, wyskoczył piękny, bielutki,
dwa, ten był ciut mniejszy,
trzy, jakiś taki łaciaty,
cztery, pięć, wyskoczyły dwa klony,
białe głowy, czarna reszta, małe,
sześć, siedem, osiem, czarne,
dziewięć, ach to ten pierwszy,
dziesięć, to chyba nie baran,
raczej owca, coś mi się miesza,
liczę od początku, raz, dwa trzy,
cztery pìęć, sześć, całe stado,
siedem, osiem, dziewięć, cudnie,
robi mi się błogo, super, super,
dziesięć, co to, nagle wpada pies,
jeden pies, drugi, trzeci, czwarty…
Urodziny Baśki R.
Czas, patrzy,
patrzy na nas z góry,
kręci swoją tarczą
ciągle w jedną stronę,
a my siedząc na niej
dziergamy wzorki,
jak ktoś chce i jak umie,
dziergamy,
każdy z nas,
swój własny i niepowtarzalny
“pulowerek życia”…
czasem szary,
a czasem kolorowy,
na jaką włóczkę
popadnie.
***
Uwaga: Wszystkie wpisy Teresy Rudolf są jej autorską kompozycją, co oznacza, że jest ona nie tylko autorką wierszy, ale dokonała też wyboru muzyki i filmów wideo lub zdjęć, które towarzyszą jej poezji i ją uzupełniają.
Don Kichot begleitet mich überall. Ich gehe in die U-bahn Station und was sehe ich dort – ein Konzert, der heute statt findet. Und ich kann nicht hin, bin schon verplant… Vielleicht wird aber eine(r) von Euch gehen können und mir / uns demnächst darüber berichten?
Gautier Capuçon
Berlin, Konzerthaus Konzerthausorchester Berlin Pablo González Dirigent
Gautier Capuçon Violoncello
Amalia Arnoldt Viola
Richard Strauss, „Don Quixote“ – Phantastische Variationen über ein ritterliches Thema op. 35
Zur Stimme von Miguel de Cervantes’ tragikomischem „Ritter von der traurigen Gestalt“ wird das vom französischen Star-Cellisten Gautier Capuçon gespielte Solo-Cello, das Richard Strauss in seinem „Don Quixote“ durch diverse halluzinierte Abenteuer schickt.
Karten vom 25 bis 66 €.
In Wikipedia findet man viel darüber, mehr als ich je erwartet hätte:
Don Quixote, Phantastische Variationen über ein Thema ritterlichen Charakters op. 35, ist eine Tondichtung von Richard Strauss für Solocello, Solobratsche und großes Orchester. Sie basiert auf dem Roman Don Quijote de la Mancha des spanischen Autors Miguel de Cervantes. Sie ist in Form einer Sinfonia concertante komponiert, mit einem Solocello, das die Figur des Don Quijote repräsentiert, sowie Bratschen-, Tenortuben- und Bassklarinetten-Solisten, die Sancho Pansa darstellen.
Strauss komponierte das Werk 1897 in München.
Die Uraufführung fand am 8. März 1898 im Kölner Gürzenich statt. Es dirigierte Franz Wüllner.
Die Partitur enthält ursprünglich kein Programm, doch hat der Komponist zu den einzelnen Abschnitten des Werks nachträglich kurze programmatische Erläuterungen zum besseren Verständnis verfasst.
Die zweite Variation schildert eine Episode, in der Don Quijote einer Schafherde begegnet und sie für eine herannahende Armee hält. Strauss setzt dissonantes Flatterzungenspiel ein, um das Blöken der Schafe nachzuahmen. Dies ist eines der ersten Vorkommen dieser Spieltechnik.
Instrumentation
Das Werk ist wie folgt besetzt: Piccoloflöte, 2 Flöten, 2 Oboen, Englischhorn, 2 Klarinetten in B (2. auch in Es), Bassklarinette, 3 Fagotte, Kontrafagott, 6 Hörner in F, 3 Trompeten in D, 3 Posaunen, Tenortuba (Euphonium) in B, Basstuba, Pauken, Triangel, große Trommel, Becken, kleine Trommel, Tamburin, Windmaschine, Harfe und Streicher.
Sätze
Introduktion: Mäßiges Zeitmaß – Don Quichotte verliert über der Lektüre der Ritterromane seinen Verstand und beschließt, selbst fahrender Ritter zu werden
Thema. Mäßig – Don Quichotte, der Ritter von der traurigen Gestalt
Maggiore – Sancho Pansa
Variation I: Gemächlich – Abenteuer an den Windmühlen
Variation II: Kriegerisch – Der siegreiche Kampf gegen das Heer des großen Kaisers Alifanfaron
Variation III: Mäßiges Zeitmaß – Gespräch zwischen Ritter und Knappen
Variation IV: Etwas breiter – Unglückliches Abenteuer mit einer Prozession von Büßern
Variation V: Sehr langsam – Die Waffenwache
Variation VI: Schnell – Begegnung mit Dulzinea
Variation VII: Ein wenig ruhiger als vorher – Der Ritt durch die Luft
Variation VIII: Gemächlich – Die unglückliche Fahrt auf dem venezianischen Nachen
Variation IX: Schnell und stürmisch – Kampf gegen vermeintliche Zauberer
Variation X: Viel breiter – Zweikampf mit dem Ritter vom blanken Mond
Finale: Sehr ruhig – Wieder zur Besinnung gekommen
An Cello Mischa Maisky, conductor Wolfgang Sawallisch. Man muss sagen bei diesem Konzert sieht der Cellist eigentlich genau so, wie man sich Don Quijote vorstellt.
Schönen Tag für euch alle – mit wunderbarer Musik!
A wczoraj urodziła się,
The last try: BG, initials beginnig both capitels of that story. On the Wikipedia-List of BGs all over the world I find: Boris Grebenschtschikow (* 1953), Russian Poet and Musician. Let’s hope it’s him and my blog get him so long wanted fame :-). Bat I do not think he needs fame like that. Wikipedia writes: he is widely considered the “founding fathers” of Russian rock music. Due as much to his personal contribution as to the undisputed and lasting success of his main effort, the band Aquarium (active since 1972 until today), he is a household name in Russia and much of the former Soviet Union. Grebenshchikov is colloquially known as BG after his initials.
Światowy (Międzynarodowy) Dzień Kota (ang. World Cat Day, National Cat-Day, International Cat Day, wł. Giornata mondiale del gatto) – święto obchodzone corocznie 17 lutego we Włoszech (od 1990) i Polsce (od 2006), mające podkreślić znaczenie kotów w życiu człowieka, niesienie pomocy wolno żyjącym i bezdomnym zwierzętom, które miały kiedyś dom, ale go straciły, a także uwrażliwienie ludzi na często trudny koci los.
Ewa Maria and Friends 