Teresa Rudolf

Oczy –
fotografują, filmują,
od razu segregując obiekty,
które warto ocalić w sobie
na przyszłą tęsknotę,
wciąż kolorowe…

Lecz te inne uciekają 
chyłkiem,
by znienacka zacząć
straszyć
w jakimś czarno-białym
negatywie…

Uszy –
nagrywają pierwsze dźwięki:
ciepło, miłość, zachwyt
i śmiech,
uczą się już odróżniać
szmery salonów
od zgiełku
dzikiej dżungli.Cze

***

Nogi –
niektóre wrastają
w bezpieczną ziemię,
gdy raczkują, by z odwagą
móc kiedyś chodzić, biegać
i wciąż wędrować przez życie.

Inne, niepewne swojego
gruntu,
potykają się na prostej
drodze,
podobno „za mało pod
nogi patrząc”,

choć,
przecież uważają
jakże często
o wiele bardziej
niż każdy inny.

Ręce –
najpierw chwytają bliskiego człowieka,
potem z ciekawością poznają siebie
i rzeczy w najbliższym otoczeniu.

Niektóre już wtedy
zapamiętują świat
opuszkami palców,
by oddać go kiedyś
w dotyku –
takim, jakim jest,
lub tworząc z niego
własne dzieło.

Teresa Rudolf

***
Jesień w miedzianej
sukience, w złotym szalu,
w czerwonych butach
i zniszczonym płaszczu,

ze smutkiem ogląda
rude liście klonowe
skaczące po parku,
przeganiane wiatrem.

Sama zdziwiona
swą walką nastrojów –
wczoraj jeszcze
pełna złota i śmiechu,
szalona wariatka.

Dziś już milcząca,
jakaś blada,
w srebrzystym welonie,
co na twarz
“babim latem” tiulowym

opada…

W jej krokach czystość,
w oddechu chłód nocy,
gdy czeka  już na Zimę,
by oddać jej klucze
do lasów,
parków
i ulic.

I tak w mroku nocy,
pożegnane szeptem,
rozstaną się –

jedna
pójdzie
w przeszłość,
druga
w śnieżną stronę…

I znów za pełny rok
przyjdzie inna jesień,
inny wiatr, inne liście,
a pod nimi śpiące jeże…

Przyjdzie inna zima,
inna szarość i biel,
inne zimno i chłód,
piękno i brzydota,

…inni  MY?…

Teresa Rudolf

***

Noc –
pełna granatu
nieba,
srebra i złota,

szumu czasu,
tej rzeki, gdzie
nie wejdziesz
już drugi raz…

***

Noc –
firana senna
na oczach,
a w głowie
przegląd

obrazów
szybkich
jak pociągi,
lub wolnych
jak żółwie…

***

Noc –
filmowe sny
z własnym
rozdaniem
Oskarów…

a czasem dość
kiepskie,
ze sobą w roli
głównej…

…bez
czerwonego
dywanu…

Czas –
niekiedy jak
animator
wspomnień,
a niekiedy
płaczka
pogrzebowa
nad nami…

***

Czym jest
Jesień –
tańcząca z latem
Wojna –
splątana z pokojem,
Kłamstwo –
udające prawdę,
Radość –
masująca duszę,
Miłość-
żonglująca ryzykiem
Nienawiść –
zabawa piromana.

Teresa Rudolf

Wybaczyć –
bez złości, goryczy
pamiętać,
odciąć pamięć uczuć,
zostawiając wiedzę,
by “patrzeć pod nogi”

lub zaufać,
dając wysoko oprocentowany
…kredyt.

Mowa –
głos pochodzenia,
pierwszych dźwięków,
myślenia (lub braku),

w niektórych rękach
diamentem, w innych
szarym kamieniem
do puszczania kaczek
lub precyzyjnego ciosu.

Dar życia…
…lub broń z lombardu.

Taniec –
ciało tańczy
we wszystkich
mięśniach,
w pulsującej krwi,
w zmysłach, 
na parkiecie swej
chętnej duszy,

…lub tak naprawdę
i nie ma już nic…

Teresa Rudolf

Czekam o 20.00

A ty skąd przybywasz? 
jesteś moją Myślą,
a… gdzie ty mieszkałaś
zanim wynajmiesz 
mą zdziwioną głowę? 

Tak znienacka; 
przysłał cię tu ktoś,
czy  jesteś z nudów, 
chcesz mej porady,
albo mnie pouczyć?

Umówmy się
dziś na wieczór;
w dzień latają ptaki,
motyle, ważki, pszczoły,
pachną przeróżne kwiaty…

Pamiętaj
dzisiaj
o 20.00…
czekam, 
a Ty nie
zapomnij…

Na palcach

A czasem, 
gdy idę przez 
życie na palcach,
by go nie spłoszyć,

cisza tańczy we
mnie jakieś piruety,
półmrok odsłania
cicho lekkie firanki,

pies kładzie  
głowę na mej 
lewej stopie,
a kot na prawej, 
albo… mi się
tak tylko zdaje…
a jest odwrotnie.

Plajta milionerów

Utrata bliskiego człowieka,
utrata zdrowia fizycznego,
utrata zdrowia psychicznego,
utrata majątku zdobytego uczciwie, 
utrata pracy ukochanej,
utrata wiary w najwyższą wartość, 
utrata zaufania w życie,
utrata poczucia własnej wartości,
utrata własnej godności,
utrata najszczerszej przyjaźni,
utrata pięknej miłości,
utrata sensu życia…

…utrata życia.

A czy ty wiesz;
gdy straciłeś,
co ci w tym
momencie…

…najważniejsze,

milionerem
byłeś
już?

a jeśli parę
największych
wartości,
to bilionerem?

JUŻ
wiesz…
że utracić,
to najpierw
mieć…

…i  po “żałobie”
zaczynać 
od zera 

po tej plajcie,
zanim nie
dotknie cię,
ostatnia
już utrata…

…i nie zdążysz
zacząć być
znów…

…milionerem.

Teresa Rudolf

Balkon nocą

Kwiaty śpiące, 
wtulone
w siebie nocą, 
oddychają
głęboko płatkami.

Nocne owady
siadają na nich
lekko, cicho,
pełne taktu…

Ptaki bawią się
w chowanego,
za dnia, też nocą,
wypuszczając
swe arie w świat. 

Powietrze oddycha
swą przestrzenią,
świeżym zapachem
ciszy, tajemnicą…

…chce 
się
…żyć

Bukiety przyjaźni 

To kwiaty z tego 
samego ogrodu,
o swoim zapachu 
i swoim kolorze, 
z tej samej ziemi…

…rozsiane dziś
po świecie…

A wibracje 
trosk i myśli,
niesione przez
lądy i oceany,
dotykają ich serc.

Teresa Rudolf

Puzzle 

Każda myśl; coś innego,
jedna lekka jak motyl…
inna ciężka jak kamień,
jeszcze inna to pustka…

A…motyle przelatują,
kamienie spadają
w głębię duszy,
ale ta pustka…

wypełnia się szybko
tym, co już było, 
co być powinno,
co cieszy, co gniecie…

Myśli; 
psychologia, 
neurologia, biologia, 

świat w puzzlach…

powoli 
układa się…
… w całość…

ale

…czy 
akurat
tej chcę?

Człowieczek

Wygłupiłeś się 
wczoraj?
Zrobiłaś coś 
głupiego?
Wstyd?

Czujesz się 
teraz źle?
Cierpisz, tak?
I już nowy
dzień…

Pies patrzy
z miłością w oczy,
kot drapie 
z zapałem w rękę,
ryba robi 
olimpijskie fikołki…

Róża pęka,
z dumy nad 
nad pąkiem,
tak do niej
podobnym
“jak kropla 
wody”…

Wszystko… 
jest
w porządku..

A tylko człowiek
wie, jak ciebie,
też i ciebie, 
uśmiechając
się, upokorzyć…