Byłam na filmie, uznałam, że dobry, bo rozlicza się z mitem Odyseusza i uwspółcześnia jego narrację. Ale takiej wspaniałej recenzji jak ta nie potrafiłabym napisać.
Obejrzałem Odyseję Nolana. To nie jest zapowiadany wykład o tym dziele, to refleksja po obejrzeniu tego filmu. Wykład później.
ZACHÓD OGLĄDA WŁASNY KONIEC
REFLEKSJE FILOZOFICZNE PO ODYSEI CHRISTOPHERA NOLANA
Nuda, wstrząs, rozpoznanie
Continue reading “Odyseja”Anna Dobrzyńska
Sierpniowe ulice
Na szarych ścianach, warszawskich ulicach
Czasem na rogu, czasem na murze
Tak już wpisane w sierpniowe lato
Mundury moro, hełmy za duże
Granaty za paskiem, steny i wisy
Kubek blaszany, opaski na ramię
Odwaga, brawura i kulki ołowiu
I chwile spokoju, naświetlone w bramie
I najpiękniejsze – te czyste oczy
Choć w zgiełku wojny, chaosu szumie
Zamęcie, śmierci i niepewności.
…………….Tam wolna Polska.
………………..Kto jej tam nie widzi –
…………………………………………czym jest
……………………………………………..nie zrozumie.
Opracowanie graficzne Anna Dobrzyńska
Brigitte von Ungern-Sternberg
Die erste Hälfte des 20. Jahrhundert war eine Zeit der ‘Völkerwanderung’ freiwillig oder unfreiwillig.
Die Umsiedlung war freiwillig, aber es war dennoch ein Verlust der Heimat.
Die Fotos werden in einer Ausstellung im Mentzendorff Haus gezeigt. Dort hat der deutsch-lettische Verein DOMUS RIGENSIS seinen Sitz.
http://domus-rigensis.eu/
Gefunden wurden die Fotos irgendwo auf einem lettischen Speicher, glaube ich. Im Internet habe ich keinen Hinweis auf die Ausstellung gefunden. Sie war vielleicht ziemlich improvisiert.
https://www.liveriga.com/de/1196-mentzendorff-haus
Continue reading “Flucht aus Riga (2. WK)”Ela Kargol
Między domem Greisera a cmentarzem żydowskim
Byłam w Poznaniu. Nie pierwszy raz i nie ostatni. Urodziłam się w tym mieście, tam dorastałam, tam przeżyłam swoje najpiękniejsze, bo młode lata.
Na Junikowie w Poznaniu mam już miejsce w grobie rodzinnym, choć o tym, czy będzie to ostatecznie moje miejsce, zadecyduje i tak rodzina. Mnie natomiast w zaświaty jeszcze się nie spieszy.
Berlin, w którym mieszkam od wielu lat i znacznie dłużej, niż mieszkałam w Poznaniu – jest dziś moim miastem. Jestem tu trochę z przypadku a teraz już z przyzwyczajenia, ze względu na rodzinę, na skromną emeryturę, na zasiedzenie i kilka innych powodów, które pewnie też by się znalazły. Na pewno jednak nie ze względu na sentymenty, korzenie czy groby przodków, bo te są gdzie indziej.
Continue reading “Byłam w Poznaniu”Tadeusz Rogala
Upamiętnienie Polaków – ofiar II wojny światowej w Ludwigsburgu
O ile w Berlinie już dziewiąty rok realizowany jest projekt upamiętnienia Polaków – ofiar II wojny światowej – i jego zakończenie wciąż pozostaje odległe, to w Ludwigsburgu przedsięwzięcie to zostało przeprowadzone sprawnie, we współpracy z zainteresowanymi środowiskami i instytucjami, a także bez zbędnych kosztów. Nie organizowano konkursów na formę pomnika ani nie ponoszono wydatków na dodatkowe ekspertyzy – projekt zrealizowano w dużej mierze społecznie.
Continue reading “Debata nt Pomnika Polskich Ofiar II Wojny (3)”Kochani, przypominam prawdę oczywistą – jeśli zachęcam tu do jakiejkolwiek zrzutki, to ją naprawdę wspieram i sama już zapłaciłam.
Ewa Maria Slaska
Dedykuję Krysi Koziewicz, która zawsze i niestrudzenie sadzi drzewa i proponuje nam wszystkim, byśmy też je sadzili
Zainicjowałam kilka dni temu debatę na temat pomnika tekstem Julii Szenwald. Dziś moja opinia, opis projektu, który chętnie przedłożyłabym władzm Berlina, poprosiłabym o dofinansowanie Lasu Pamięci Polaków. Nie od razu ogromnego, nie od razu Kraków zbudowano, takiego budowanego drobnymi krokami, metodą Miyawaki (https://www.citizens-forests.org/).
Continue reading “Debata nt. pomnika Polaków c.d.”
Izrael właśnie przyjął ekstremalną ustawę, która pozwoli karać Palestyńczyków śmiercią. To niesłychana eskalacja okrucieństwa i podeptanie podstawowych praw człowieka. Unia Europejska jest największym partnerem handlowym Izraela. Możemy wykorzystać ten fakt, by wywrzeć presję. Podpisz i udostępnij globalny apel do przywódców UE o zawieszenie umowy handlowej z Izraelem. PODPISZ TERAZ Przyjaciółki i Przyjaciele! Toast wzniesiony butelką szampana, a na piersi złota przypinka ze stryczkiem. Tak świętował wynik głosowania skrajnie prawicowy izraelski minister Itamar Ben-Gwir, który usilnie zabiegał o przyjęcie prawa, zezwalającego na karanie śmiercią. To jedna z najbardziej ekstremalnych ustaw tego rodzaju na świecie. Izraelski parlament właśnie ją przegłosował. W myśl nowego prawa Palestyńczycy skazani za śmiertelne ataki będą karani śmiercią przez powieszenie. Egzekucja nastąpi w ciągu 90 dni od wydania wyroku, a skazani nie będą się mogli ubiegać o ułaskawienie.W okupowanej Palestynie, gdzie bezzasadne zatrzymania i tortury już teraz są codziennością, jest to przerażająca eskalacja wojny przeciwko prawom człowieka. Musimy zrobić wszystko, co w naszej mocy, aby to prawo nie weszło w życie. Kara śmierci zawsze jest złem – takie stanowisko od dawna zajmuje Unia Europejska. UE twierdzi ponadto, że wszelkie umowy handlowe wymagają, by druga strona przestrzegała praw człowieka. Jej przywódcy już wcześniej rozważali nałożenie sankcji na Izrael. Nagłośnijmy tę petycję, by nie dało się jej zignorować! Podpisz apel do przywódców UE o zawieszenie umowy handlowej z Izraelem Odsetek skazań oskarżonych Palestyńczyków przez sądy wojskowe, które będą mogły stosować nowe przepisy i decydować o tym, kto jest terrorystą, wynosi obecnie 96%. To zatrważająca liczba, gdy mowa o wyroku śmierci bez prawa łaski. Tymczasem izraelscy osadnicy zabijają Palestyńczyków niemal całkowicie bezkarnie. Żadne państwo nie powinno mieć prawa do odbierania życia. Gdy jednak dotyczy to systemu sprawiedliwości, który z zasady dyskryminuje Palestyńczyków, oraz trwającego – wedle definicji Amnesty International – ludobójstwa, musimy zrobić wszystko, co w naszej mocy, by do tego nie dopuścić. 31 organizacji społeczeństwa obywatelskiego wzywa UE do zawieszenia umowy handlowej z Izraelem. To samo stanowisko zajął premier Hiszpanii. Dołączysz do nich? Podpisz apel do przywódców UE o zawieszenie umowy handlowej z Izraelem Nasz ruch wielokrotnie stawał w obronie Palestyńczyków. Razem pomogliśmy ocalić boisko piłkarskie – jedyne źródło nadziei dla dzieci z obozu Aida. Zwróciliśmy uwagę świata na tragedię Hind Rajab oraz zorganizowaliśmy bezpośrednie spotkania lekarzy z europejskimi politykami. Dziś musimy naciskać na władze UE, by powstrzymały tę okrutną przemoc. Z nadzieją i determinacją Harriet, Marek, Lilian, Julian, Marco, Nate, Lilian i Fadi wraz z całym zespołem Avaaz Dowiedz się więcej: Onet.pl: Kara śmierci dla Palestyńczyków. Izraelski minister otworzył szampana w Knesecie Amnesty International: Uchwalenie kary śmierci na Zachodnim Brzegu – potrzeba pilnych działań UE PR24.PL: Izrael wprowadził karę śmierci. Dotyczy tylko Palestyńczyków W jęz. angielskim: Reuters: Izrael ustanawia karę śmierci dla Palestyńczyków za umyślne zabójstwa Guardian: „Słaba i żałosna”. Dlaczego UE nie używa swoich wpływów, by powstrzymać Izrael? Rada Europejska: Oświadczenie Wysokiego Przedstawiciela w imieniu Unii Europejskiej w związku z przyjęciem przepisów dot. kary śmierci przez parlament Izraela |
| Avaaz to globalna społeczność licząca sobie ponad 70 mln osób. Prowadzimy nasze kampanie po to, by przekonania i poglądy ludzi na całym świecie kształtowały globalne decyzje. („Avaaz” w wielu językach oznacza „głos” lub „pieśń”). Członkowie i członkinie społeczności Avaaz pochodzą ze wszystkich krajów na ziemi, a nasz zespół pracuje w 18 państwach na 6 kontynentach i mówi w 22 językach. Poznaj niektóre z największych kampanii Avaaz tutaj. Możesz nas obserwować na Facebooku, X i Instagramie. Jesteś częścią ruchu Avaaz i otrzymujesz od nas wiadomości od momentu dołączenia do naszej kampanii „WikiLeaks: Stop the crackdown” w dniu 2010-12-09. Jeśli chcesz skontaktować się z Avaaz, napisz do nas: www.avaaz.org/pl/contact.  Avaaz Foundation℅ Sayer Vincent LLP 110 Golden Lane London, EC1Y 0TG, Wielka BrytaniaAvaaz Foundation c/o Servcorp 1330 6th Avenue Suite 23A New York, NY 10019 USA |
Brigitte von Ungern-Sternberg
Pfarrhäuser bewohnt von Familien mit 5/6 Kindern und mehr waren in der Zeit als ich Kind war keine Seltenheit. In solch einer kinderreichen Familie bin ich aufgewachsen. Von 1940-1949 (!) wurden sechs Kinder geboren, erst drei Jungen und dann drei Mädchen. Die Pfarrfrau war in solchen Familien nicht berufstätig, ihr Mann war der Alleinverdiener. Der Etat einer vielköpfigen Familie war durchaus knapp und überschaubar. In dieser Situation gab es allerdings etwas von unschätzbaren Wert:
die D i e n s t w o h n u n g –
mitunter ein H a u s mit großem Garten mit einer niedrigen Miete, die man auf dem freien Markt für ein solches Objekt nicht hätte finden können!
Continue reading “Eine protestantische Pfarrfamilie in schwierigen Zeiten (1)”
Tekst po polsku poniżej
Vernissage der Ausstellung: Mutige Frauen
Wernisaż wystawy: Odważne kobiety
Freitag, piątek
20.02.2026, 19:00
SprachCafé Polnisch / Polska Kafejka Językowa
Schulzestr. 1, 13187 Berlin-Pankow
S-Bahn Wollankstraße
Ewa Maria and Friends 