Jestem w Altötting

Autorka: Pia Arndt
Tłumaczenie i niektóre zdania wiążące: Ewa Maria Slaska
Opisy kościołów: strona Turystyka

Tu opis miasta zaczyna się od takiego cytatu:

“Serce Bawarii i jedno z bijących serc Europy“: Tak papież Benedykt XVI określił miejsce pielgrzymkowe Altötting. Rzeczywiście to miasto od ponad 1250 lat jest duchowym centrum Bawarii, a od ponad 500 lat najważniejszym sanktuarium maryjnym w Niemczech. Ponadto Altötting należy do Stowarzyszenia Miast-Sanktuariów Europy “Shrines of Europe”, w którego skład wchodzi siedem słynnych europejskich sanktuariów maryjnych.

Miasto wygląda spokojnie i elegancko, nie ma tu krzykliwych tłumów i kramów pełnych pseudoreligijnego badziewia.

Choć oczywiście są pielgrzymi. Przybywają odwiedzić liczne kościoły i kaplice w Altötting.

Odwiedzając Kaplicę Łask, w której znajduje się prezbiterium zbudowane na planie ośmiokąta stanowiące najstarszą zachowaną budowlę w Altötting, cofamy się o 1300 lat. Cudownie ocalałe ośmiokątne baptysterium podczas najazdu węgierskiego w X wieku, zachowało swoją strukturę także podczas przebudów w ciągu kolejnych wieków, a nawet przetrwało piekło II wojny światowej. Naszą wędrówkę przez kościoły i kaplice w Altötting rozpoczynamy od czasów początku istnienia miasta pielgrzymkowego: Kaplicy Łask.

Kaplica Łask w Altötting

Niewielka w rozmiarach kaplica, jednak o wielkiej wartości historycznej, króluje nad obszernym Kapellplatz. Ośmiokątne prezbiterium zostało zbudowane przypuszczalnie około roku 700 i być może jest najstarszą budowlą centralną w Niemczech. Około roku 1330 przybyła tutaj figurka „Czarnej Madonny“, a dwa uzdrowienia, które się tutaj wydarzyły, uczyniły z Altötting cel pielgrzymkowy. Należy zwrócić też szczególną uwagę na srebrne urny z sercami książąt i królów z dynastii Wittelsbachów, obejście kaplicy z prawie 2000 tablic wotywnych, srebrny wystrój ołtarza i pochodzącego z XVIII wieku „srebrnego księcia”.

W Kaplicy Łaski znajduje się słynna figura Czarnej Madonny. To do niej się pielgrzymuje. Nie wolno jej jednak robić zdjęć. Pia zrobiła więc fotkę jej kopii w sklepiku z dewocjonaliami.

Bazylika św. Anny w Altötting

W związku z rozkwitem ruchu pielgrzymkowego w Altötting na początku XX wieku konieczne stało się wybudowanie dużego kościoła pielgrzymkowego. Ukończona w roku 1912 bazylika św. Anny ma długość 82 metrów, szerokość 37,5 metra i wysokość 24 metrów oraz stanowi największy kościół w mieście. Jest ona w stanie pomieścić 8000 wiernych! Zgodnie z ówczesną modą architektoniczną kościół został wzniesiony w stylu neobaroku i historyzmu. W imponująco obszernym wnętrzu kościoła znajduje się dwanaście ołtarzy bocznych i ogromy ołtarz główny. W roku 1913 papież Pius X podniósł ten kościół do rangi bazyliki papieskiej.

Od maja do października w bazylice św. Anny na zakończenie mszy w każdą sobotę odbywa się procesja z latarenkami:

https://www.youtube.com/shorts/P9pfVRomleY

Kościół kapucyński św. Konrada

W celu wspierania ruchu pielgrzymkowego do Altötting sprowadzeni zostali w roku 1654 franciszkanie, z inicjatywy których wybudowany został klasztor i kościół św. Anny. Po wypędzeniu franciszkanów z miasta w czasach sekularyzacji w roku 1802, rozkwit przeżył zakon kapucynów za panowania króla Ludwika I. W latach 2006-2008 klasztor św. Konrada został gruntownie wyremontowany. Z okazji 200 rocznicy urodzin świętego brata Konrada w roku 2018 przeprowadzono remont kościoła, który dziś świeci nowym i jednocześnie nowoczesnym blaskiem. Klasztor i kościół noszą obecnie wezwanie najsłynniejszego kapucyńskiego mnicha z Altötting, świętego brata Konrada. Pomieszczenia wystawowe i klasztorne są otwarte dla zwiedzających przez cały rok w godzinach 08:00-18:00.

Polskie i post-polskie elementy w Altötting to “nasi” obaj papieże, JPII i Benedykt,

ale też polska maślanka w tzw. markecie międzynarodowym. Znawcy twierdzą, że polska maślanka jest o niebo lepsza od niemieckiej.

We wrześniu odbywa się w Altötting Targ Klasztorny. Swoje produkty wystawia tu m.in. klasztor św. Elżbiety z Mińska.

Jak przystało na miasto kościelne i pielgrzymkowe, w Altötting mieszkają zakonnice.

Są też koty. Ale na zdjęciach tylko jeden.

Jest też wódz, Graf Tilly, czyli Johann T’Serclaes von Tilly, żyjący w latach 1559–1632. Tilly był wybitnym wodzem z okresu wojny trzydziestoletniej, dowódcą wojsk Ligi Katolickiej. Zasłynął z sukcesów militarnych w pierwszej fazie wojny, ale odpowiada też za brutalne zdobycie i zniszczenie protestanckiego Magdeburga i wyordowanie jego mieszkańców w 1631 roku. W rok później zmarł wskutek rany odniesionej w starciu z wojskami szwedzkimi króla Gustawa II Adolfa i został pochowany w Altötting.