“Niebieskie jak morze i niebo”, napisała Joasia Rubinroth.
Vermeer van Delft (1657-1659), Paul Cesar Helleu (1880), Auguste Théodore Desch (1906), Marie Bertuch (1895), Gabriele Münter (1917)





“Niebieskie jak morze i niebo”, napisała Joasia Rubinroth.
Vermeer van Delft (1657-1659), Paul Cesar Helleu (1880), Auguste Théodore Desch (1906), Marie Bertuch (1895), Gabriele Münter (1917)





Kobiety czytające listy; to tajemniczość, której można się tylko domyślać: niecierpliwe czekanie na list, ale… czy spełnione? Pachnące listy czyimiś słowami, czy cięcie serca nożem? A może to listy z życiowymi wiadomościami, układającymi, lub rujnującymi życie? Fajny wpis, dziękuję
Monika W-M chciała umieścić komentarz, a WordPress się nie zgodził (ciekawe, o co mu chodziło?). Więc ten komntarz w imieniu Moniki wstawiam ja:
Ciekawe; niebieski jest kolorem racjonalności, chłodu spojrzenia, odległości, namysłu. List to tajemnica, której wartością jest intymność, ale ta bardzo delikatna i subtelna. Dobrzy artyści wiedzą, jak przekazać jednym gestem głębię a jednocześnie codzienność, bo ta nie jest trywialna. Fajnie wybrane i zestawione.