Spotkania z Księciem Ciemności 16

Ksawery Kopański

Jam jest Książę Ciemności! Mroczny, tajemniczy i złowrogi. Nieujarzmiony, chadzam – jak kotu przystoi – wyłącznie własnymi drogami. Wolność cenię nad wszystko i za nic jej nie oddam.

Jestem dziki i nieprzewidywalny, w moich żyłach krąży, gotuje się i śpiewa krew przodków: pustynnych i leśnych drapieżników. Ze mną nie ma żartów, zapamiętaj to sobie dobrze!

Ostatni czterodniowy gigant Księcia przyprawił mnie o lekką depresję, ale na jedno- czy dwudniówki już dawno nie zwracam uwagi: po prostu Czarnuch z arystokratyczną dezynwolturą wykorzystuje przynależną mu swobodę.

Gdy wraca pozwala się, po wielkopańsku szczodrobliwy, ugościć. I jakiś czas – cztery, pięć godzin – odsypia swe łazęgi. Zazwyczaj robi to w kąciku, na koszu z wypranymi ubraniami, osłonięty różnymi kartonami i innymi przedmiotami – musi tak czynić, bo Kropka, mając w nosie wielkoksiążęcy ceremoniał, dość natrętnie domaga się wspólnej zabawy.

Ale czasem jest tak umęczony, iż pogrąża się w głębokim śnie na fotelu. O! Właśnie zasnął. Popatrzcie, zwinął się w kłębuszek.

Ciiicho, podejdźmy bliżej. Oto czarne Półdiablę śpi jak aniołek. Opadły zeń, zniknęły gdzieś dzikość i mrok.

Czuły Barbarzyńca…

7 thoughts on “Spotkania z Księciem Ciemności 16”

  1. Jakby pandemii i wyborów było mało! mamy naszą Australię. Płonie Biebrzański Park Narodowy. Moi przyjaciele, Magdalena i Taduesz Ciechomscy znają ten park od lat. Napisali do mnie maila:

    Szanowni Państwo,
    Od niedzieli możemy śledzić w mediach informacje o tym, co dzieje się w Biebrzańskim Parku Narodowym, największym i chyba najbardziej unikatowym pod względem ekosystemu z naszych parków przyrodniczych. Ten dramat to skutek powszechnego – niestety – wśród mieszkańców polskiej prowincji zwyczaju wypalania traw wiosną, co od dawna jest zabronione, ale jak widać nie zmienia to mentalności polskiego ludu. Ekologia to wg. wielu mieszkańców tego kraju ciągle jeszcze “wymysł lewaków i wykształciuchów”, którym zależy jedynie na pognębieniu tzw. “prostego człowieka” …
    Zachowajmy się jak przyzwoici ludzie i odpowiedzmy na apel o wsparcie finansowe akcji ratunkowej.
    Linki z numerami kont podane są w artykule, który przesyłam w załączniku, zresztą można je znaleźć w internecie, a pewnie i na Facebook’u itp. Myślę, że taka akcja społeczna jest teraz potrzebna, bo nie wiadomo, czy nasze państwo stać jeszcze na ogarnięcie finansowe takiego kryzysu, zważywszy charakterystyczną dla rządzących ideologię oraz fakt, że transfery socjalne służące kupowaniu elektoratu, wydrenowały budżet, co daje się już odczuć teraz, gdy brakuje pieniędzy na zakupienie testów na koronawirusa, nawet dla pracowników służby zdrowia… Zresztą, ta epidemia to może dla ludzkości jakieś ostrzeżenie od Natury, bo jak pokazuje historia naszej planety, życie jako takie pewnie przetrwa niejedno, ale nasz gatunek już niekoniecznie … Warto ratować to, co jeszcze nam zostało…
    Pozdrawiam Was serdecznie
    Magda Ciechomska
    https://wiadomosci.onet.pl/kraj/biebrzanski-park-narodowy-plonie-strazacy-walcza-z-pozarem/x29sm2y

  2. A czlowiek sie jednak nie zmieni i nie uczy. Australia byla w swym ogromnym pozarze ” dosc daleko”, by sie nia adekwatnie przejac.
    A tez zaczelo sie przeciez od palenia trawnikow…
    Szkoda slow…
    T.Ru

  3. Pożar się zaczyna od palenia trawników, pandemia od zjedzenia nietoperza albo łuskowca, to nie jakieś złowrogie siły z nikąd, z góry, z nieba, z piekła… To my sami jesteśmy tą złowrogą siłą

  4. Ale zawsze są i dobre siły, nie tylko złowrogie.
    23 kwietnia to rocznica śmierci Cervantesa, co już wiele lat temu skłoniło Hiszpanów do zaproponowania, by w dniu tym obchodzić Swiatowy Dzień Książki. Z tej okazji Książnica Pomorska w Szczecinie zamieściła taki oto wpisik na swojej stronie internetowej:

    Bardzo pasuje do dzisiejszego wpisu.
    Rysia chętnie czyta książki o kotach, a ja mam ich całe mnóstwo.

  5. Obchodzone na całym świecie 23 kwietnia święto książki wywodzi się z Katalonii, a po raz pierwszy zorganizowano je w 1926 roku. Jest to ważna data w historii literatury światowej: data śmierci Cervantesa, urodzin i śmierci Szekspira, a także śmierci Inki Garcilasa de la Vegi. Zgodnie z tradycją katalońską tego dnia mężczyźni obdarowują swoje partnerki czerwoną różą, a one darują im książkę. W 1995 roku UNESCO ogłosiła 23 kwietnia Światowym Dniem Książki i Praw Autorskich.

    1. merci,bardzo fajnie, ot myslalem sobie, taki zwykly dzien,a tutaj zobacz, zobacz;

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.