Teresa Rudolf
Puzzle
Każda myśl; coś innego,
jedna lekka jak motyl…
inna ciężka jak kamień,
jeszcze inna to pustka…
A…motyle przelatują,
kamienie spadają
w głębię duszy,
ale ta pustka…
wypełnia się szybko
tym, co już było,
co być powinno,
co cieszy, co gniecie…
Myśli;
psychologia,
neurologia, biologia,
świat w puzzlach…
powoli
układa się…
… w całość…
ale
…czy
akurat
tej chcę?
Człowieczek
Wygłupiłeś się
wczoraj?
Zrobiłaś coś
głupiego?
Wstyd?
Czujesz się
teraz źle?
Cierpisz, tak?
I już nowy
dzień…
Pies patrzy
z miłością w oczy,
kot drapie
z zapałem w rękę,
ryba robi
olimpijskie fikołki…
Róża pęka,
z dumy nad
nad pąkiem,
tak do niej
podobnym
“jak kropla
wody”…
Wszystko…
jest
w porządku..
A tylko człowiek
wie, jak ciebie,
też i ciebie,
uśmiechając
się, upokorzyć…

Tereso Twoje myśli cyt. “lekkie jak motyle”” albo “A tylko człowiek
wie, jak ciebie,
też i ciebie,
uśmiechając
się, upokorzyć…”
Są tak proste w swej wymowie, a tyle w nich pełnego sensu. Czuję sercem, że to ” homo homini lupus es”, jak w piosence o tym samym tytule ( you tube).Tereso, ale też nie brakuje ludzi dobrej woli, również, jak w piosence Czesława Niemena. Pozdrawiam Ciebie serdecznie
Dziękuję Ci Lucy, obserwując dookoła codzienność, media, zauważyłam, że ta reakcja spontanicznego dołowania innych, jest bardziej powszechna, jak na przykład uśmiech. A najbardziej przykre jest to, że zaczyna się to już między przedszkolakami… Coraz bardziej znika normalna neutralność, lub empatia na rzecz ironii, sarkazmu, lub dobrze przemyślanego hejtu. Pozdrawiam
CTR – to prawda – człowiek lubi kalkulować co mu się bardziej opłaca. Często wychodzi niestety, że bardziej opłaca się dołować innych bo wtedy sam czuje się lepszy. Przykre. A pies – pies zawsze “przytuli” 🙂
Dziękuję Agnieszko, no właśnie, coś tam wiemy psach , kotach i świnkach morskich, naogół wszystkie patrzą w oczy “uśmiechając” się❤️