Być człowiekiem

Teresa Rudolf

Puzzle 

Każda myśl; coś innego,
jedna lekka jak motyl…
inna ciężka jak kamień,
jeszcze inna to pustka…

A…motyle przelatują,
kamienie spadają
w głębię duszy,
ale ta pustka…

wypełnia się szybko
tym, co już było, 
co być powinno,
co cieszy, co gniecie…

Myśli; 
psychologia, 
neurologia, biologia, 

świat w puzzlach…

powoli 
układa się…
… w całość…

ale

…czy 
akurat
tej chcę?

Człowieczek

Wygłupiłeś się 
wczoraj?
Zrobiłaś coś 
głupiego?
Wstyd?

Czujesz się 
teraz źle?
Cierpisz, tak?
I już nowy
dzień…

Pies patrzy
z miłością w oczy,
kot drapie 
z zapałem w rękę,
ryba robi 
olimpijskie fikołki…

Róża pęka,
z dumy nad 
nad pąkiem,
tak do niej
podobnym
“jak kropla 
wody”…

Wszystko… 
jest
w porządku..

A tylko człowiek
wie, jak ciebie,
też i ciebie, 
uśmiechając
się, upokorzyć…

4 thoughts on “Być człowiekiem

  1. Tereso Twoje myśli cyt. “lekkie jak motyle”” albo “A tylko człowiek
    wie, jak ciebie,
    też i ciebie, 
    uśmiechając
    się, upokorzyć…”

    Są tak proste w swej wymowie, a tyle w nich pełnego sensu. Czuję sercem, że to ” homo homini lupus es”, jak w piosence o tym samym tytule ( you tube).Tereso, ale też nie brakuje ludzi dobrej woli, również, jak w piosence Czesława Niemena. Pozdrawiam Ciebie serdecznie

  2. Dziękuję Ci Lucy, obserwując dookoła codzienność, media, zauważyłam, że ta reakcja spontanicznego dołowania innych, jest bardziej powszechna, jak na przykład uśmiech. A najbardziej przykre jest to, że zaczyna się to już między przedszkolakami… Coraz bardziej znika normalna neutralność, lub empatia na rzecz ironii, sarkazmu, lub dobrze przemyślanego hejtu. Pozdrawiam

  3. CTR – to prawda – człowiek lubi kalkulować co mu się bardziej opłaca. Często wychodzi niestety, że bardziej opłaca się dołować innych bo wtedy sam czuje się lepszy. Przykre. A pies – pies zawsze “przytuli” 🙂

  4. Dziękuję Agnieszko, no właśnie, coś tam wiemy psach , kotach i świnkach morskich, naogół wszystkie patrzą w oczy “uśmiechając” się❤️

Leave a comment