Sąsiedzi 12

Teresa Rudolf

Klara i koty

Klara podawała kotom, Salci i  Salomonowi, miseczki z karmą Sheba na śniadanie, które musiało być zawsze dokładnie o godzinie 7.30. Oba koty znały się na zegarze i były punktualne, jak, podobno, pociąg przed wojną.
O godzinie 7.26 siadały przed dużym, ściennym zegarem Klary, miaucząc głośno. Czuło się rosnące napięcie oczekiwania. Nie tolerowały żadnego spóżnienia, o czym Klara dobrze wiedziała, podawała im więc śniadanie punktualnie, obawiając się nieprzyjemnych konsekwencji, gdyby nie zdążyła na czas.
Salcia, normalnie kotka bardzo łagodna, gdy tylko pojawiło się drobne uchybienie czasowe, zamieniała się w kocią wiedźmę, rzucając się z pazurami na łydkę Klary.
Kobieta wiedziała już od Lesia, że Salomon zupełnia tak samo “tyka”.
Oboje byli bardzo zdziwieni, że koty były tak do siebie podobne i równocześnie tak inne od innych, a o czymś takim nikt nigdy, przenigdy nie słyszał.
Przed jakimś tygodniem, kiedy Klara odwiedziła sąsiada w szpitalu, i postanowiła poznać ze sobą oba koty, rozmawiali  intensywnie na ich temat, a szczególnie dużo mówił Lesio.
Możnaby powiedzieć, że podawał “instrukcję obsługi” pupila.
Klara opowiadała z kolei, jak przed 14 laty w zimie znalazła przed domem zawiniątko, które poruszało się i wydawało przerażające jęki. Kiedy odwinęła paczuszkę, zobaczyła najpierw zielone oczy i otwarty miauczący rozdzierająco pyszczek.
– Myślałam, że mi serce pęknie ma kawałki – opowiadała.
Lesio spojrzał na nią ze zdumieniem i zapytał: – Czy to był taki zielony worek z grubej tektury?
– A skad Pan to wie???, zdziwiła sie Klara.
– Ponieważ 14 lat temu również znalazłem kota w takim worku. Zresztą znalazłem go prawie w ostatniej chwili, bo kiedy otworzyłem pakunek, kot nie miauczał już i prawie nie oddychał. Leżał koło  śmietnika przed naszym blokiem, który na szczęście był tak pełny, że ta zielona paczka się tam nie zmieściła.

Lesio był bardzo wdzięczny sąsiadce, że zajmuje się Salomonem, bo wiedział znakomicie, że jego kot nie znosił samotności. Posiłki były bardzo ważne, ale obecność kogoś bliskiego nie mniej.
Wiedział już od Filomeny, odwiedzającej go regularnie, że kot powoli, z ogromną wyniosłością zaczął obie kobiety akceptować, a ze szczególną uwagą ocierał się o spodnie Klary, zapewne czując zapach Salci.
Oba koty zapewne były zapewne rodzeństwem, nic dziwnego więc, że wyglądały prawie identycznie, zupełnie jak kot z Whiskasa, różniły się jednak wielkością. Salomon był prawie dwa razy dłuższy, a Salcia była małą dość filigranową koteczką.
Na samym początku, gdy Klara u siebie w mieszkaniu wyjęła Salomona z kosza, oba koty spojrzały na siebie wyniośle, nastroszyły uszy do góry, a ogony uniosły się sztywno jak peryskop.
Z czasem jednak złagodniały, mowa ciała stała się spokojniejsza, futerko wygładziło, ogon opuszczony w dół poruszał się, podkreślając wzajemną ciekawość.
Klara mogla godzinami patrzeć na ich wzajemne podchody, ale też, nieoczekiwane z puktu widzenia czlowieka, gwałtowne odrzucenie bez żadnego  powodu, walnięcie łapą lub warknięcie, czasem niewiele różniące się od psiego.
Dzisiaj były jednak przyjaźnie do siebie ustosunkowane, lubiły Shebę, śniadanie przebiegało więc dość harmonijnie.
Klara rozrzewniona patrzyła na oba koty, uśmiechając się do samej siebie.
Salcia pierwsza skończyła posiłek, po czym wskoczyła na kolana swej pańci.
Salomon obrócił się od miski i zobaczył Salcię na kolanach Klary.
Włos mu się zjeżył, a potem kot z  żalem w oczach spojrzał to na Salcię, to na Klarę i odszedł, głośno miaucząc, zawodząc prawie jak małe dziecko, po czym schował się za kanapę.
Do jego płaczu dołączyła się Salcia, zeskoczyła z kolan Klary i również zniknęła za kanapą.
Klara już wszystko wiedziała, “on tak bardzo tęskni za Lesiem”, pomyślała i zrobiło jej się bardzo Salomona żal.
A potem zrobiło się jej jakoś też tak samej siebie żal, coś krzyczało w niej, coś tak zawodziło, prawie po kociemu, nie umiała tego odczytać.

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.