Lato 2019. Codziennie jeden wiersz (03). Rubinroth

Agnieszka Rachela Rubinroth

pamięć ciała kobiety


aż zrozumiałam
że miednica w moim ciele
w której nosiłam
zalążki moich dzieci
nie jest moja

to biała kość miedniczna
poniewierająca się
wśród popiołów

nosiła
przedtem
zalążki jej
dziewięciorga dzieci

boże
którego nie było
którego
wciąż jeszcze nie ma
otul w płócienny całun
z jedwabną nicią

3 thoughts on “Lato 2019. Codziennie jeden wiersz (03). Rubinroth”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.