Brom w Wenecji

Roman Brodowski (Brom)

poprosił o przerwę w rozmyślaniach o historii Polski i Ukrainy. Dziś wiersze i zdjęcia.

Wieczór w Wenecji

Nieboskłon nad fiordami płonie.
Słońce Wenecję do snu kładzie
A na pobrzeżu dzwony słychać
Kolejny dzień zamyka czas.

Miasto wiecznego być i… kochać
Nim noc zagasi snem lampiony
Otworzy zakamarków przestrzeń
Melodią tańcem zacznie żyć.

A jutro?…, jutro będzie pięknie.
Zmierzchem poranka, jeszcze ciszą
Wyruszę z Żonką i Córeczką
Poznawać wenecjański czas.


Kto jeszcze nie był tu w Wenecji.
Nie posmakował smaku “wczoraj”
Ten nie zrozumie słów poety.
Będzie mu obcy zapach małż

Miasto wiecznego przemijania.
Przeszłość co woła o przetrwanie.
Miłość, nienawiść i… pokora.
Wyłania się z morskiego dna.

Wenecja, miasto wielu twarzy
Karnawał wiecznych przeciwności.
W nim można żyć, śnić, albo marzyć…
O!…, nawet we mnie rym zagościł. 😉

W Szczecinie wiosna!

Ela Kargol

W Szczecinie wiosna i nawet pan M. jej nie zakłócił. Przyjechał w dniu rocznicy nadania Szczecinowi praw miejskich. Czy wiedział o tym, że 3 kwietnia 1243 roku książę Pomorski Barnim I Dobry lokował miasto na prawie magdeburskim?

Ja nie wiedziałam, że pan M. przyjeżdża. Ludzi sporo, tak widać na zdjęciach (ale nie na moich), podobno niektórzy przyszli tylko tak sobie, popatrzeć, no ale przyczynili się do wzrostu frekwencji. A plac duży ustrojony zewsząd biało-rózowym kwieciem. Ustrojony z powodu wiosny.

Continue reading “W Szczecinie wiosna!”

Sofia – Serdica / София – Сердика

Lidia Głuchowska

Do Sofii przylecieliśmy z Berlina nad ranem w niedzielę. Różnica czasu wynosi godzinę, czyli gdy u nas jest 8.00, to tam już 9.00. Ku naszemu zdziwieniu stwierdziliśmy, że niemal wszystkie sklepy są otwarte.
Wieczorem okazało się nadto, że ilość tych czynnych całodobowo jest znacznie większa niż w Berlinie czy w Warszawie. Niektóre oddalone są od siebie o zaledwie kilka metrów.

Continue reading “Sofia – Serdica / София – Сердика”

Paris

Reblog from Facebook

We were in Paris with my grandson. It was wonderful but a short stay. Now I understand, we need at least more than three weeks yet.

Thank you Hiru Keerthirathne.

𝟭𝟴 𝗳𝗮𝗰𝘁𝘀 𝗮𝗯𝗼𝘂𝘁 𝗣𝗮𝗿𝗶𝘀:

1. The Paris Metro has several “ghost stations” that are no longer in use. One of the most famous is Arsenal, which was closed in 1939.

2. Gustave Eiffel’s apartment at the top of the Eiffel Tower still exists. It’s now a museum, showcasing how it looked when he lived there.

3. Montmartre, known for its artistic history, has a hidden vineyard called Clos Montmartre, which still produces wine.

4. The Palais Garnier Opera House has a hidden apartment designed for the building’s architect, Charles Garnier.

5. The oldest house in Paris is located at 51 Rue de Montmorency and dates back to 1407. It belonged to the alchemist Nicolas Flamel.

6. The shortest street in Paris, Rue des Degrés, is just 5.75 meters long and consists solely of a staircase.

7. The Opera Garnier has an underground lake, originally a natural water source that became part of its infrastructure.

8. During the liberation of Paris in 1944, the secret password was “Tante Sally.”

9. Rue des Morts in the 5th arrondissement was once a street where people with disfigured faces due to World War I injuries lived and received treatment.

10. La Campagne à Paris in the 20th arrondissement is a small, hidden village within the city, complete with quaint houses and gardens.

11. The Tour Jean-sans-Peur, a medieval tower built in the early 15th century, is tucked away in the 2nd arrondissement.

12. Candelaria, a speakeasy-style bar, is hidden behind a taco shop in Le Marais.

13. Le Procope, founded in 1686, is the oldest café in Paris and was frequented by Voltaire, Rousseau, and Benjamin Franklin.

14. The Canal Saint-Martin was partly covered in the mid-19th century, and today, parts of it run underground.

15. At the Arc de Triomphe, there’s an elevator hidden within one of the pillars for those who can’t or don’t want to climb the stairs.

16. The Pont des Arts was once used as a toll bridge, where artists would set up their easels and paint the river views.

17. Place de la Concorde, now a famous square, was once the site of many public executions during the French Revolution.

18. The Bièvre River, once a prominent waterway in Paris, now flows entirely underground through the city.

O Poznaniu i przemijaniu

Ela Kargol

Powoli opuszczam Poznań

Opuszczam fizycznie, duchowo i rodzinnie. Pozostał jeszcze meldunek. Już nie w domu rodzinnym, ale w wysokim bloku z  wielkiej płyty. Jeszcze wracam na groby, do urzędów, do pustego domu, a przede wszystkim do siostry, która wymaga opieki. Ale nie ma już domu, ani tego pierwszego, ani drugiego, choć ten drugi jest, ale go już nie ma. Nas w nim już nie ma.

Nie ma szczekania Reksia, nawoływania mamy, wiecznych remontów ojca, nie ma wspólnych świąt, rodzinnych rozmów, spacerów, rodzinnych kłótni.

Niezapominajki taty opuściły zeszłego lata ogród, a morela mamy przestała już dawno owocować.

Minęło.

Continue reading “O Poznaniu i przemijaniu”

Petycja w sprawie willi Johannesa Quistorpa

PETYCJA

Szczecin

Prosimy o utworzenie w willi położonej przy alei Wojska Polskiego 92, wybudowanej przez Johannesa Quistorpa i należącej do jego rodziny przez ponad 50 lat, instytucji kultury lub filii instytucji kultury.

https://pl.wikipedia.org/wiki/Willa_Quistorp%C3%B3w_w_Szczecinie

Uważamy, że wnętrza willi powinny zostać przeznaczone na upamiętnienie rodziny Quistorpów i udostępnione do zwiedzania. Idee oddania tego obiektu do użyteczności publicznej popierają nie tylko mieszkańcy Polski, ale i Niemiec, w tym potomkowie rodu Quistorpów. Niejedna z tych osób posiada przedmioty, które jest skłonna oddać na poczet stworzenia ekspozycji poświęconej dorobkowi Quistorpów.

Continue reading “Petycja w sprawie willi Johannesa Quistorpa”

Frauenblick: Der Kulturpalast

Monika Wrzosek-Müller

Pałac Kultury i Nauki PKiN

Vor ein paar Tagen habe ich im Spiegel einen Artikel mit dem Titel „Ein Teufel von einem Turm“ gelesen. Er handelte von dem Warschauer Kulturpalast und davon, wie dieser Bau, ein Geschenk Stalins, von den Polen zuerst gehasst, dann aber zum Symbol einer selbstbewussten, modernen Stadt wurde; die Warschauer lieben ihn inzwischen und können sich ihre Stadt ohne den protzigen Kolos nicht mehr vorstellen.

Continue reading “Frauenblick: Der Kulturpalast”