Teresa Rudolf
Błyski
Ach, Różo, piękna,
kwietna Kobieto,
pokazujesz prawdę
całkowitą o sobie;
miękkie płatki i ostre
bardzo spiczaste,
chytre, “przeciwkolce” .
Muzyka kolorem,
a kolor muzyką jest,
wzajemnie utkane,
jak pajęczyna lekka
we mnie, otulająca
mą duszę na chwilę…
Biel piór łabędzich
jak śnieg,
miękkość futerka
sarenki,
zielonego liścia
aksamit;
ręka chce dotknąć;
rwie się
i chowa przed serca
bliskością,
i rychłym rozstaniem
bo wszystko…
…nie moje.
Monika Wrzosek-Müller
Meister und Margarita, der Film
Schon wieder blühen die Korn- und Mohnblumen, die Felder, Wiesen und Wälder leuchten in allen Grüntönen, das Gelb der Rapsfelder ist fast verschwunden. Soweit das Auge reicht, herrscht majestätische Ruhe. Nur die Vögel zwitschern und die Störche sitzen in ihren Nestern, ziehen ihre Kleinen auf; auf fast jedem Schornstein oder Mast ein Storchenpaar. Der Himmel zieht sich aber öfters zu, es kommen dicke Wolken und manchmal plötzliche Gewitter mit Platzregen über das weite Land. Unten bleibt die Welt von Konflikten, Kämpfen, Habgier und Hass beherrscht. Vieles könnte man lösen, zumindest verbessern. Bleibt uns der Schwung, die Kraft für diese Anstrengung erhalten?
Continue reading “Meister und Margerita”Gorzów
Łucja Fice
13 czerwca Gorzów otworzył coroczny Nocny Szlak Kulturalny, co w tym roku pięknie zbiega się z Rokiem Kultury, ogłoszonym w Gorzowie w roku 2025.
Continue reading “Gorzów (i Gożubr)”Masha Pryven
Liebe Freund*innen und Kolleg*innen,am 24.06. um 18 Uhr laden wir Euch ein zur Präsentation unseres Fotobuches “Alphabet des Krieges”. Sie findet statt in der
Amerika-Gedenkbibliothek
PopUp Saal
Blücherpl. 1
10961 Berlin
8 Jugendliche — 2 Jahre
26 Fotos — 26 Buchstaben des deutschen Alphabets
3 Jahre russischer Angriffskrieg gegen die Ukraine
26 Versuche ukrainischer Jugendlicher, diesen Krieg Erwachsenen zu erklären
Die performative Buchpräsentation gibt Einblicke ins Projekt — in persönliche Geschichten, fotografische Prozesse und gemeinsame Entscheidungen.
Mit dabei ist auch die Verlegerin Regelindis Westphal
sie erzählt vom Publizieren jenseits klassischer Autor*innenschaft.
Sprache: Deutsch
Das Buch ist vor Ort erhältlich.
Mit Unterstützung von Kult’ura Ukraine Contemporary e.V.
Bis dann!
Continue reading “Alphabet des Krieges”The complex stone monument at Calanais is world-famous for marking an extraordinary natural phenomenon that happens every 18.6 years, at the time of the moon’s Major Standstill, when its rising and setting positions are at their southernmost point and furthest apart.
At this time, when viewed from the northern end of the Avenue at Calanais, the full moon’s path from rising to setting means that it appears to skim across the horizon (which is shaped like a woman lying on her back – the ‘Cailleach Na Mointeach’, or ‘Old Woman of the Moors’), then disappear from view briefly before shining into the centre of the circle at the southern end of the Calanais monument as it sets.
It is believed that the design of the monument at Calanais was deliberately changed, probably around 2500 BC, to re-orientate the monument so that it was aligned on this remarkable lunar event. Before that, it had existed as a free-standing stone circle with a tall central stone, built around 2900 BC, whose orientation is believed to have been concerned principally with marking winter solstice (i.e. an event connected with the sun, not the moon).
There is evidence for a small chamber tomb being constructed inside the stone circle around 2500 BC, and it may well be that that the northern Avenue and perhaps also the East, West and South rows were added around this time. It was the construction of the Avenue that directed people’s gaze and movement towards the position of the Major Lunar Standstill.
The last time the moon’s Major Standstill was marked was 2006, and it is due to happen again in 2025.
Please note the following dates (all British Summer Time):
12 June Moonrise 00:01 Moonset 04:00 Moon’s Declination -29° 18´
9-10 July Moonrise 21:30 Moonset 02:53 Moon’s Declination -29° 17´
5-6 August Moonrise 20:39 Moonset 00:36 Moon’s Declination -29° 21´
1 Sep Moonrise 18:30 Moonset 22:21 Moon’s Declination -29° 31´
The phenomenon will also occur at different times in 2026, and to a lesser extent in 2027, and 2028, as the orbital plane of the moon gets higher each month.
View of The Major Lunar Standstill Season is Here! (equinoxpub.com)
It is a film made 19 years ago! I did not find a film of this year! I asked, but there was no answer.
Spotkały się z Marylą, powiedziała Magdalena Ciechomska. Miała na myśli Marię Gast-Ciechomską, która odeszła już 6 lat temu – właściwie nie do wiary, że to już 6 lat. Ewa i Maryla przyjaźniły się ze sobą,
Grób Maryli podczas jej pogrzebu – wiersze Ewy Karbowskiej; fot. EMS
Tu na blogu jej imię i nazwisko jest tuż nad moim. To oczywiście bez znaczenia, ale jak ją teraz oznaczyłam na liście autorów, rzuciło mi się w oczy, że byłyśmy obok siebie.
Continue reading “Zmarła poetka Ewa Karbowska”Ewa Maria Slaska i Konrad
Od kilku dni piszę, piszemy tu o megalitach na odległej wyspie ne Hebrydach zewnętrznych – Isle of Lewis. Miejsce o którym nigdy przedtem nie słyszałam. A jest bardzo ciekawe, bo opiera się na bardzo nietypowym zjawisku astronomicznym, o którym równie mało słyszeliśmy, co o wyspie Lewis. Postaram się to tu króciutko wyjaśnić, bo chcę tu dziś opowiedzieć o tym, jak można się było w marcu tego roku ubiegać o stypendium pobytowe na tej wyspie. Informację znalazł Konrad i on zatem odpowiada za to, że dowiedziałam się o istnieniu Calanais i że mnie zauroczyło.
Ela Kargol, Krystyna Koziewicz, Ewa Maria Slaska
Ela Kargol
Westberlin, kawiarnia na Kreuzbergu w dawnych pomieszczeniach domu parafialnego kościoła pod wezwaniem św Agnieszki. Usiadłyśmy we trzy pod rozłożystym kasztanem i każda (za)mówiła coś innego.
Herbatę, wodę i cappucino.
A potem każda z nas coś innego napisała.
I tak powstał(y)
zielonoświątkowy(e) tekst(y) o piwoniach, polsko-niemieckich debatach, o karnawale kultur, brutalnej architekturze
i starym przeboju zespołu Big Cyc.
Urszula Usakowska-Wolff
Teatrzyk BLADA DADA przedstawia poważny jednoakcik pod tytułem
KRÓTKI SPEKTAKL O SZCZĘŚCIU
Dramatis personae:
Ona (młoda w każdym wieku)
On (trochę starszy lub młodszy od niej)
Niewielki chór mieszany
Chór
Jeszcze się nie znają.
Jeszcze nie wiedzą o swoim istnieniu.
Jeszcze szukają po omacku ziarenka szczęścia.
Jeszcze błądzą pojedynczo w sieci
wpatrzeni w ekrany telefonów,
bladzi i samotni w półmroku.
(Sound: Dzwięki z filmu “Sinfonie einer Großstadt” – “Symfonia wielkiego miasta”)
On
Nagle
jej dłoń znajduje offline jego dłoń.
Ona
Nagle
jego usta dotykają jej ust.
On & Ona (w duecie)
Nagle
ich ciała budzą się ze snu.
Chór
I już
niepewnie zbliżają się do siebie
pełni obaw, drżący, onieśmieleni.
Ona
I już
jej oddech miesza się z jego oddechem.
(Sound: ciche szepty i westchnienia)
On & Ona (w duecie)
I już
unoszą się na fali,
o której istnieniu zapomnieli,
ogarnięci rozkoszą i miłością,
na które nigdy nie jest za późno.
(Sound: Bob Dylan – “Forever Young”)
On
Teraz
jej ciało na jego ciele.
Ona
Teraz
ich cienie tańczą na suficie, na ścianie.
On & Ona (w duecie)
Latem
będą całować się na plaży.
(Sound: szum morza)
Chór
Jeszcze
wszystko jest przed nimi.
On
Jeszcze
wszystko jest możliwe.
Ona
Jeszcze
wszystko może się spełnić.
On
Jeszcze
wszystko może skończyć się dobrze.
Ona
Jeszcze
wszystko jest wielką niewiadomą.
On
Bo
jeżeli się nie spotkają.
Ona
Bo
jeżeli się miną.
On
Bo
jeżeli się przeoczą.
Ona
Bo
jeżeli nie skorzystają z szansy,
Chór
to
ich malutkie ziarenko szczęścia
zatonie na zawsze w piasku.
(Sound: przesypujący się piasek w klepsydrze)
Ewa Maria Slaska
Kamienie na krańcu Europy: Isle of Lewis
Megality
Uwielbiam megality. Bardzo to patetyczne, wiem, ale rzeczywiście uwielbiam megality. Wzrusza mnie historia ich wędrówki przez czas i odległość, o tym, że odkryliśmy ją my, archeolodzy, choć nigdzie nie została zapisana. Poznałam ją jako młoda kobieta. Studiowałam archeologię ze specjalnością epoka kamienia, środkowa epoka kamienia, czyli mezolit. Paleolitu, który najbardziej mnie fascynował, na ziemiach polskich prawie nie było. Cała historia ludzkości, która gdzieś tam, w Afryce, Indonezji czy Chinach zaczęła się ponad 5 milionów lat wcześniej, na tereny Polski dotarła zaledwie 15 tysięcy lat temu. Była to najstarsza epoka, którą jako archeolożka mogłam się była zająć. Zwłaszcza, że studiowałam w Wielkopolsce, czyli na nizinach, które przez całą starszą epokę kamienia pokrywał jednolity śnieg. Ten śnieg schodził i spływał z północy i docierał aż do gór. Tylko tam, gdzieś na południu, były w górach jakieś nie ukryte w śniegu jaskinie, do których zapędził się kiedyś przez góry jakiś paleolityczny szczep i tam pozostał, bo być może nie umiał przez te same góry wrócić tam, skąd przyszedł, tam gdzie były trawy, zwierzęta, słońce i megality.
Continue reading “Calanaise, Standing Stones”
Ewa Maria and Friends 