Teresa Rudolf
Filomena i jej sny
Dzisiejszego rana, kiedy Filomena otworzyła okno sypialni, wciągnęła w nos i płuca najczystsze powietrze wiosny, zapach wszelakiej roślinności, a dla uszu śpiew i świergot ptaków, a i odległe szczekanie psa. To towarzyszące uczucie harmonii wszystkich wrażeń odurzyło ją zupełnie. Siadła na krześle stojącym przy oknie, zamknęła oczy i poczuła ogromną błogość rozleniwiającą całe ciało…
Continue reading “Podróż dookoła ziemi w kilku scenkach (9)”Monika Wrzosek-Müller
Hundeliebhaber: innen
Wie viel Mensch braucht ein Hund? Die Frage könnte man umkehren: Wie viel Hund braucht ein Mensch? Die erste Frage stellt Maike Maja Nowak in ihrem Buch, das von Begegnungen mit Hunden und ihren Menschen erzählt und sie schreibt: „Ich danke allen Hunden, die ich während meiner Arbeit kennenlernen durfte, obwohl ich ihnen nichts beibringen musste, weil sie ja selbst am besten wissen, wie es ist, ein Hund zu sein. Dafür konnte ich lernen, wie man ihnen stets dort begegnen kann, wo ihre Natur noch gesund ist – selbst dann, wenn diese vom Menschen völlig zerstört scheint. So gewann ich das Vertrauen darauf, dass in jedem Wesen etwas zu finden ist, das heil geblieben ist, wenn man nur seiner Natur folgt.“ Die zweite stelle ich mir immer wieder in unserem Park, wenn ich die Hundebesitzer beobachte, und ich würde sagen: das Problem sind eher wir, die menschlichen Wesen, und nicht die Hunde.
Continue reading “Frauenblick auf Hunde”Joasia Rubinroth & Tanja Krüger
O ptakach można powiedzieć, że w bajorze za domem spotyka się niesamowitości endemiczne i tukany, i to więcej niż w parkach narodowych. A do tego wszędzie krzyczą pawie i koel, kukułka stamtąd, i wszędzie latają kolibry. I wszędzie są motyle duże jak ptaki.
Michael G. Müller
„Biste bescheuert…“ – ein ganz normaler Tag in Berlin
Ich stehe (für meine Verhältnisse) früh auf, weil ich vor zehn Uhr nach Pankow kommen muss – zu einem wissenschaftlichen workshop. Gut, ich stehe also in unserer Charlottenburger Wohnung rechtzeitig auf, esse ein schnelles Frühstück, schaue dabei auf den netten kleinen Park vor unserem Wohnkomplex und mache mich dann auf den Weg zur S-Bahn. Ich begegne gleich um die Ecke einer älteren Frau – habe sie schon öfter gesehen – mit langen grauen Haaren, etwas gehbehindert, eigentlich freundlich; diesmal wird sie von einer jungen Betreuungskraft (?) begleitet. Heute hat die Frau riesig lange rote Krallen auf ihre Finger gesetzt und sie beschwert sich laut. Die Betreuerin redet „vernünftig“ mit ihr; es geht um irgendeine Beschwerde, wegen derer die Frau unbedingt die Verbraucherzentrale anrufen will. Die Betreuerin bugsiert sie freundlich in die S-Bahn…
Continue reading “Biste bescheuert…”Jacek Slaski
Mail do całej rodziny, niedziela wielkanocna o 6:42
Przesyłamy ucałowania i najlepsze życzenia wielkanocne z Sylvaine Ranch niedaleko miasteczka pustynnego Dolan Springs, Arizona, w połowie drogi między Grand Canyon i Las Vegas. Mamy nasz koszyczek wielkanocny i właśnie wróciliśmy z kościoła katolickiego Our Lady of the Desert, w którym afrykański ksiądz przez dwie godziny prowadził mszę wielkanocną po angielsku i hiszpańsku, a na koniec poświęcił nasz koszyczek. Tak to jest!
Całujemy
Jacek i Anton
Continue reading “Wielkanoc na pustyni i w Berlinie”Ewa Maria Slaska
Inspiracji dostarczył Marek Włodarczak, czyli Tabor Regresywny
Dziś ciekawy dzień, poniedziałek wielkanocny, śmingus dyngus i prima aprilis.
Alex Howitt, który nie jest jednak autorem tego obrazka. Jego strona na FB jest zbiorem takich mniej lub bardziej śmiesznych obrazków.
Pięknie. Motyw nie jest nowy, ale ojtam ojtam, ludziom się podoba, a skojarzenie wydaje się oczywiste. Don Kichot walczy z wiatrakami. Tymczasem jednak turbina wiatrowa to nie ten wiatrak, z którym walczył Don Kichot. Bo są wiatraki i wiatraki. Te do mielenia mąki i innych produktów nadających się do mielenia i te do produkcji energii. Te do mielenia wcale nie muszą być napędzane wiatrem, może nimi poruszać woda, mogą ludzie lub zwierzęta, a może prąd. Tymczasem wiatrak na powyższym obrazku wcale nie służy do mielenia. To mała umocowana na patyku elektrownia.
Continue reading “Wiatraki i wiatraki”Teresa Rudolf
Filomena i jej sny
Filomena odłożyła smartfon po rozmowie z panią Klarą, dziś niestety z bardzo mieszanymi uczuciami. Z jednej strony polubiła już tę kobietę “na dobre i na złe”, ale z drugiej strony zastanawiał ją jej głos; rozdrażniony, ze źle tłumioną złością, irytacją. O co mogło tu chodzić?
– Muszę później do niej wskoczyć i bezpośrednio o to zapytać -pomyślała. – Co dzieje się z tą kobietą?-
Ostatnio sąsiadka wygląda ciągle na naburmuszoną, czyli “nie podchodź bez kija”, owszem, nieraz mówiła, że czuje się nie najlepiej, ale tu było coś znacznie więcej… Filomena natomiast czuła się od jakiegoś czasu dobrze, wiele osób zwróciło jej sympatycznie uwagę, że powinna się więcej uśmiechać, gdyż jest jej z tym bardzo do twarzy… Zauważyła, że nastrój jej snów się zdecydowanie pozytywnie zmienił… Śni coraz rzadziej, a sny te są coraz bardziej kolorowe i pogodne.
Continue reading “Podróż dookoła ziemi w kilku scenkach (8)”
The killer: Euthanasia in Sardinia
The character was a woman who, called by the terminally-stage man’s family, helped end his suffering. An act of mercy towards the dying but also an act necessary for the survival of loved ones, especially for the less wealthy social classes: in small countries far from doctors, (many days on horseback) it was necessary to avoid the long and atrocious final suffering of the sick.
Continue reading “Reblog: Good Death (Good Friday)”
Ewa Maria and Friends 