Tym razem wpis zawdzięczam nie tylko Eli Kargol, ale i Tomkowi Fetzkiemu, który przysłał mi taki oto obraz, znaleziony, kto wie, może w sieci, ale może bezpośrednio na miejscu, czyli w Muzeum d’Orsay w Paryżu. Uwielbiam to muzem, zatęskniłam więc za Paryżem. Ech… Może namówię wnuka, żeby ze mną pojechał.

PS. Namówiłam.

Honoré Daumier żył w latach 1808–1879 i bardzo często malował Don Kichota. Ten obraz (olej na płótnie) powstał w roku 1867. Podpis głosi, że kiedyś zdobił westybul Muzeum Malarstwa Daubigny w Auvers sur Oise; w roku 1965 został podarowany Muzeum przez baronową Evę Gebhard-Gourgaud. Ciekawe, któremu muzeum, temu w Auvers czy temu w Paryżu?

Musée Daubigny to Pałac w Auvers nad Oisą, miejscowości uważanej za najpiękniejszą wioskę we Francji. No, jedną z najładniejszych. Muzeum wystawia dzieła i prezentuje wnętrza, w których żył i tworzył prekursor impresjonizmu, malarz  Charles-François Daubigny. Znajdują się tu też prace “kolegów” artysty, a samo muzeum leży naprzeciwko Auberge Ravoux. Tu mieszkał i tu spędził ostatnie chwile życia Vincent Van Gogh.

Obraz z Orsay wydaje się bardzo szkicowy, delkatny, przypomina akwarelę. Kilka lat wcześniej, bo w roku 1864, powstała zdecydowanie poważniejsza wersja tego samego tematu, namalowana farbami olejnymi na desce. Obejrzeć ją można w Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku.

***
Jeszcze muszę tu dodać PS do dawnego wpisu o odkryciach Eli. TU pisałam o skarbnicy grafik na temat Don Kichota w Ostrowie Wielkopolskim. Wtedy też za złotówkę zamówiłam katalog wystawy, zorganizowanej przez Bożenę i Czesława Wosiów. W międzyczasie Ela znalazła jeszcze artykuł o Bożenie Woś, która umarła już kilka lat temu, a co umknęło mojej uwadze poszukiwawczej.

Zmarła 26.03.2018 roku.

Urodziła się w 1944 roku. Była dyplomowaną nauczycielką niemieckiego. Uczyła w Zespole Szkół Gastronomicznych (od r. 2002 Zespół Szkół Usługowych) w Ostrowie Wielkopolskim. Zaangażowana działaczka Związku Nauczycielstwa Polskiego i samorządowczyni. Była związana z ostrowskim środowiskiem kulturalnym. Razem z mężem Czesławem byli inicjatorami i przez ponad dwadzieścia lat organizatorami Międzynarodowego Biennale Małej Formy Graficznej i Ekslibrisu, który szybko stał się jedną z kulturalnych wizytówek miasta. Oboje zorganizowali również Międzynarodową Wystawę Ekslibrisu Muzycznego towarzyszącą Międzynarodowemu Festiwalowi ,,Chopin w barwach jesieni’’ w Antoninie i Ostrowie. Od roku 2004 Woś zasiadała w Radzie Muzeum Miasta Ostrowa Wielkopolskiego. Była współorganizatorką Ogólnopolskiego Przeglądu Chórów Nauczycielskich. Była radną miejską i radną powiatu ostrowskiego w latach 90. W roku 2007 razem z mężem otrzymali tytuł Ostrowian Roku, w roku 2012 – nagrodę Laur Kultury, a w roku 2017 inną nagrodę, a mianowicie Filar Kultury.
Została pochowana na cmentarzu przy ulicy Limanowskiego.