Adminka: Dostałam ostatnio prezent (dziękuję Krzysztof), jedwabną chustkę, która reprezentuje rzekę. Są cztery różne chustki i reprezentują cztery różne systemy wodne i/ lub rzeki, moja akurat to Szprewa, co ma sens, skoro mieszkam w mieście między Szprewą i Havelą.

Chustki, woda, rzeki

Przeciętna polska szafa kryje w sobie… 715 266 litrów wody

Nowe badanie przeprowadzone przez Epson w 8 krajach Europy ujawniło, że do wyprodukowania ubrań znajdujących się w polskich szafach potrzeba ponad 22 miliardy litrów wody[1] – co odpowiada osuszeniu Wisły aż 5,5 razy.

Jedyne w swoim rodzaju badanie przeprowadzone wśród mieszkańców Wielkiej Brytanii, we Francji, Hiszpanii, Portugalii, Niemczech, Włoszech, Polsce i Holandii, wykazało, że produkcja, wykończenie i farbowanie odzieży należącej do przeciętnego polskiego konsumenta wymaga aż 715 266 litrów wody.

Według wyników największy ślad wodny na osobę (817 131 litrów) znajdziemy w garderobie Portugalczyków, w dalszej kolejności  są Włochy (723 744 litry) i Polska (715 266 litrów). Obliczenia zostały przeprowadzone na podstawie ilości wody zużywanej do produkcji każdej sztuki odzieży, pomnożonej przez średnią liczbę takich ubrań w danym rynku, zsumowane, a następnie przemnożone przez liczbę osób w wieku 16+ w każdym kraju.

Niepokojące jest, że spośród ośmiu badanych krajów Polska zajęła wysokie 3. miejsce. Ankieta ujawniła również, że 38% Polaków słyszało lub nie słyszało o terminie „ślad wodny”, a 49% nigdy nie zastanawiało się, skąd pochodzi kolor ich ubrań. Z drugiej strony, Polacy są najbardziej skłonni do kupowania ubrań z drugiej ręki – odsetek ten wynosi 35%, przy europejskiej średniej na poziomie 24%.

Największymi „winowajcami” zużycia wody w garderobie okazują się dżinsy, do których produkcji potrzeba nawet 18 000 litrów wody, oraz swetry, wymagające jej 14 000 litrów. Sam proces farbowania jednej kurtki pochłania średnio 3 300 litrów wody, co stanowi prawie połowę całkowitego zużycia wody na jej produkcję.

Inne wnioski z badania:

• 67% respondentów nigdy nie zastanawiało się nad śladem wodnym swojej garderoby
• 80% było zszokowanych informacją, że potrzeba 43 litrów wody, aby zafarbować jedną koszulkę i 73% uznało to za niepokojące
• 51% badanych martwi się wpływem przemysłu modowego na środowisko
• 49% uważa, że trudno jest podejmować zrównoważone wybory podczas zakupów odzieżowych.

Chcąc pokazać, jak innowacje mogą pomóc w rozwiązaniu problemu „śladu wodnego” w modzie, Epson nawiązał współpracę z PATTERNITY – będącą w światowej czołówce firmą projektującą odzież, tworząc „Water Silks” (wodne jedwabie)– kolekcję jedwabnych szali EcoVero™, inspirowanych rzekami i kanałami europejskich stolic mody.

Choć to produkcja tkanin pochłania największe ilości wody, znaczne jej ilości są również wykorzystywane podczas procesu farbowania.

Kolekcja „Water Silks” na nowo interpretuje Tamizę (Londyn), Sekwanę (Paryż), Navigli (Mediolan) i Sprewę (Berlin), przypominając o ścisłej relacji między naszym środowiskiem a odzieżą, którą nosimy.

O skali problemu świadczy fakt, że tradycyjny przemysł tekstylny odpowiada za około 20% ścieków przemysłowych na świecie.

Moda jest jedną z najbardziej wpływowych i inspirujących branż na świecie, ale jak pokazują badania, ma również znaczący wpływ na zasoby naszej planety. Nasza kolekcja ‘Water Silks’ pokazuje, że kreatywność i zrównoważony rozwój mogą współistnieć, bez konieczności rezygnowania z jakości czy artystycznej ekspresji – powiedziała Maria Eagling, Dyrektor Marketingu Epson. Twórcy światowej klasy luksusowych marek(…) już wdrażają bardziej zrównoważone technologie cyfrowego druku tekstylnego Epson. Wprowadzając w 2023 roku drukarkę ML-13000, Epson jeszcze bardziej redukuje zużycie wody, jednocześnie oferując elastyczne rozwiązania druku na żądanie, które ograniczają odpady i nadprodukcję.

Anna Murray, współzałożycielka i dyrektor kreatywna PATTERNITY, dodała: Prawie trzy czwarte powierzchni Ziemi pokrywa woda –  to fakt, który fascynował nas od samego początku i sprawił, że ten projekt był dla nas szczególnie inspirujący. ‘Water Silks’ prezentuje szlaki wodne, które definiują europejskie stolice mody – od energii życia nad Tamizą w Londynie, przez spiralną symbolikę Sekwany, po pulsujące mediolańskie kanały i surową ekspresję berlińskiej Sprewy. Te wzory podkreślają nierozerwalny związek między życiem miejskim, zasobami naturalnymi i modą. Korzystając z innowacyjnej, bardziej zrównoważonej technologii druku Epson, zminimalizowaliśmy zużycie wody i odpadów, udowadniając, że odważna, ekspresyjna moda może powstawać przy minimalnym wpływie na środowisko.

Limitowana seria „Water Silks” będzie dostępna do zakupu za 115 funtów w sklepie internetowym PATTERNITY https://patternityshop.org/. Dochód ze sprzedaży zostanie przekazany na rzecz organizacji charytatywnej Choose Earth.

O kolekcji „Water Silks”

• Thames Dark Waters – starożytna celtycka nazwa Tamizy to „Tamesis”, co oznacza ciemne wody. Ten wektorowy wzór celebruje potężną energię i charakterystyczny kształt rzeki widziany z lotu ptaka, oddając hołd wodzie oraz dynamicznemu życiu miasta rozciągającemu się we wszystkich kierunkach wzdłuż jej brzegów.
• Seine Source – starożytna nazwa Sekwany, „Sequana”, odnosi się do bogini źródeł lub uzdrawiającego bóstwa wód. Projekt nawiązuje do unikalnego układu 20 dzielnic Paryża, ułożonych spiralnie zgodnie z ruchem wskazówek zegara i przeciętych przez rzekę Sekwanę.
• Navigli Ripples – wizualna celebracja zintegrowanego systemu kanałów, który niegdyś służył do transportu marmuru. Wzór odzwierciedla pięć głównych kanałów Mediolanu poprzez pięć warstw fotograficznych – przypominających przekrój marmuru – dodając projektowi energię i płynność inspirowaną tymi sztucznymi rzekami.
• Spree Stripes – nazwa rzeki Sprewy pochodzi od starożytnego celtyckiego słowa „spreutaną”, oznaczającego „wytryskiwać”. Projekt odwołuje się do charakterystycznych kształtów i rytmicznych wzorów, które można dostrzec i poczuć w berlińskiej modzie, architekturze, muzyce i designie.

***

Dla zainteresowanych:

O Epson / Drukarce Monna Lisa

Od ponad 80 lat Epson jest liderem innowacji w dziedzinie druku. Firma, znana przede wszystkim z rozwiązań do druku domowego i biurowego, opracowała przełomową technologię Dry Fibre Technology (DFT) – proces ponownego wykorzystania włókien papierowych i tekstylnych bez użycia wody. Początkowo stosowana do recyklingu papieru biurowego, technologia DFT została przystosowana do produkcji nadrukowywalnych, nietkanych tkanin z odzieży pochodzącej z recyklingu, eliminując przy tym konieczność użycia wody.

Dry Fibre Technology to kluczowa innowacja i ogromna szansa dla branży modowej, ponieważ umożliwia produkcję tkanin w zamkniętym obiegu bez użycia wody.

Opracowane przez Epson rozwiązanie w zakresie cyfrowego druku na tekstyliach – drukarka Monna Lisa – pozwala na znaczną redukcję zużycia wody, nawet o 97%. Dodatkowo minimalizuje zanieczyszczenie barwnikami oraz ogranicza odpady tekstylne.

O PATTERNITY

PATTERNITY to kreatywna platforma badawczo-projektowa, założona przez artystkę Annę Murray i projektantkę Grace Winteringham. Ich misją jest nadanie wzorom znaczenia i pozytywnego wpływu zarówno na ludzi, jak i na planetę. Marka zdobyła uznanie za innowacyjne podejście do badań nad wzorami, designu i doświadczeń wizualnych. Współpracowała z globalnymi markami, takimi jak Airbnb, Google, Nike, V&A, Penguin, a jej prace były prezentowane m.in. w Vogue, The New York Times i Wallpaper*.

Działalność PATTERNITY obejmuje szerokie spektrum – od nauki i natury, przez architekturę i antropologię, po psychologię, zdrowie i zrównoważony rozwój. Ich odważne graficzne wzory, oparte na głębokich badaniach i narracji, są rozpoznawalne na całym świecie. Produkty PATTERNITY można znaleźć w muzeach i luksusowych butikach, a ich społeczność online liczy ponad milion entuzjastów wzorów. The Telegraph uznał PATTERNITY za jedno z „10 najbardziej wpływowych blogów stylowych”, a Wallpaper* wyróżnił nagrodą „Best in Show”.

PS od Adminki. Woda twarzyszy mi nieustająco. Podczas tej samej podróży byłam we Wrocławiu w jednej z Galerii w modnym pasażu “Ruska 46”. Galerię prowadzi znany artysta, autor niezwykłych instalacji, Jerzy Kosałka. Miejsce nazywa się też po prostu “Galeria u Kosałki”, a odbywał się tam performans Nati Kravtz, która pływała w lodowatych wodach Antarktydy, założyła z Barbarą Szymczak instytucję, którą nazwała Gelateria Antarctica, a podczas performansu… jadła lód.
Gelateria z włoskiego to lodziarnia, czyli lokal serwujący lody (gelato). W gelaterii grupy Penguins lód nie jest jedynie deserem, ale materią, która przechowuje pamięć, marzenie, doświadczenie. Może być substancją ciała albo wyobrażeniem, symbolem obfitości albo widmem zanikania. Jeszcze niedawno wydawało się, że jego zasoby są niewyczerpywalne, że biały magazyn planety trwa w niezmienności.

Tymczasem, piszą artystki, w tym roku, podczas antarktycznego lata (grudzień-luty) stopiło się ok. 250 tysięcy kilometrów kwadratowych lodu więcej niż w roku ubiegłym – jest to obszar większy niż Wielka Brytania.