Dwa wiersze bez daty; o pierwszym w spisie wierszy ktoś (dziadek?)) napisał, że wiersz nie dokończony.

Wiktor Ostrowski

Całymi dniami ami

Całymi dniami    ami
Chodzę latam za jakimiś cieniami  ami
Patrzę się nachalnie
Na sklepy kolonialne
Hamleta tragicznego
Słowa: „Być czy nie być”
Wśród życia skandalicznego
Traktują aby zbyć.

Dziś inne wymagania
I inne są zadania 
Zadanie to: czy dają czy też nie? oj! oj

***

^{Halina (Halszka) Ostrowska, żona dziadka Wiktora była świetną tenisistką}

Chciałem Cię otoczyć czułą mą opieką

Chciałem Cię otoczyć czułą mą opieką
Wywieźć Cię z tych manowców daleko, daleko

Chciałem ofiarować Ci mieszkanko małe
A w małym mieszkanku życie doskonałe

I dam Ci bieliznę jedwabną cieniutką
Że przez nią zobaczę ja Ciebie calutką

Przejrzystość materii jest tak doskonała
Że  każdy załamek  widać Twego ciała

Pończoszki jedwabne, przeróżne pajęcze
Prześlicznie  w nich będzie mej Pani zaręczę

Sukienka cieplutka i miękka jak z puchu
Ułoży się pięknie przy każdym Twym ruchu

Nóżki przyozdobią pantofelki małe
A futrów ciepełka będzie doskonałe

Pojedziemy do kina potem na wieczerzę
W wytwornym lokalu pogadamy szczerze

A potem wrócimy do nas do mieszkania
Łóżeczko pościelę, okna pozamykam

A co będzie potem, to sobie dośpiewaj
Pięknie się zaczerwień na mnie się nie gniewaj.