Teresa Rudolf

***

“Weź się ty w końcu w garść”
mówiono kiedyś do niego,
i wziął sobie do serca,
co miał brać w garść,

aż potknął się  nie-fortunnie,
na życia nie-bananowej skórce,
i garść otworzyła się chroniąc
przed podłym upadkiem twarz.

“Weź się już w garść i wstań”
mówiono znów do niego,
a kiedy już powstawał,
pokazał dwie otwarte
dłonie…

…stojąc
bardzo
prosto… 

***
Kiedyś, kiedy już będę duży, chciałbym…
Gdybym mógł czas znów cofnąć, to… 
Kiedyś pojadę wreszcie tam, gdzie… 
Gdybym wtedy wiedział, co wiem… 

Gdybym wtedy miała czas na to, żeby…
gdybym miała odwagę zacząć znów, kiedy…
gdybym potrafiła pokazać; dam rady, by… 
gdybym wtedy nie uciekła przed tym, żeby…

Gdybym wtedy napisała list, 
by dostać…
gdybym odbierał telefony 
wtedy, gdy…
gdybym  pokazał wtedy, 
że  umiem…

gdybym powiedział, 
jak bardzo…
…jest mi bliska.