Wojciech Drozdek

W DRODZE NA S. MICHELE…
z Fondamente Nove autobus wodny mija – patrząc ze steuerbord – ciekawą rzeźbę… Dwóch mężczyzn w barce. Jeden z nich wskazuje ręką na wyspę-cmentarz San Michele. Kim są? Czy to nie Charon z duszą potępionego podczas przeprawy przez Styks? A może po prostu pomnik dwóch wenecjan, którzy przepływają gondolą – jak to w weneckim zwyczaju stojąc – z jednego na drugi brzeg Wielkiego Kanału?
Nic z tych rzeczy…
Grupa z brązu przedstawia parę Wergiliusz – Dante, która na łodzi przeprawia się przez Styks ku krainie zmarłych (Dante, Boska Komedia, Piekło, Pieśń Ósma). Wergiliusz jest tym, który wskazuje dramatycznym gestem na cmentarz – Dante biernym obserwatorem.
Autorem dwutonowej rzeźby, umieszczona na pływającej platformie, jest gruziński artysta Georgy Frangulyan. (52 Biennale Wenecja, 2007).
Canale delle Fondamente Nove, gdzie podziwiać możemy „Dante’s Barge”, nie jest jednak rzeką krwawą, brudną, pełną potępionych grzeszników jak na obrazie Eugène’a Delacroix „La Barque de Dante”. Także wyspa San Michele „nie jest miejscem piekła, ale jednym z najpiękniejszych miejsc w Wenecji” – jak chcą znawcy tematu. Miejscem spokoju i kontemplacji – dodam od siebie… A Wergiliusz? Jego wyciągnięta ręka i palec to jedynie drogowskaz do cimentero i – być może – memento mori…
#sanmichelevenezia
#danteboskakomedia
#dantealighieri
#divinacommedia
#reisenmachtglücklich
#reisenumglücklichzusein
#veneziaformaurbis
#barquededante
#delacroix
#fondamentenove
#vergil
#wergiliusz
#mementomori
#veneziaunica
#veneziatoday🌹

***

Wtem, gdy przez mętne płyniemy bajoro,
Jeden topielec do oczu mi skacze:
„A ty kto – wrzaśnie – coś tu wszedł przed porą?!
Ja na to: „Wszedłem, lecz zostać nie raczę.
Kto zaś ty jesteś oszpecony kałem?”
A on: „Wszak widzisz jestem, który płaczę”.
„Duchu przeklęty – na to zawołałem –
Zostańże w płaczu i żałobie;
Choć zabłoconego, przecież cię poznałem!”

Dante, Boska komedia. Przekład Edward Porębowicz, 1909

***

Kiedy my przemierzaliśmy martwą wodę
przede mną wynurzył się ktoś cały w błocie
i powiedział: “Kim jesteś ty, co przychodzisz przed czasem?”
A ja do niego: “Jeśli ja przychodzę, nie zostanę,
lecz ty kim jesteś, co tak stałeś się brzydki?”
Odrzekł: “Widzisz, że jestem kimś, kto płacze”.
A ja do niego: “Z płaczem i z żałobą,
duchu przeklęty, zostaniesz sobie,
bo ja cię znam, choć jesteś cały umazany”.

Dante, Boska komedia. Przekład Jarosław Mikołajski, 2021