Ewa Maria Slaska

Jakiś czas temu ktoś, kto być może wcale nie wrócił z Irlandii, ale wszystko o niej wiedział, a może tylko uważał, że wie, powiedział mi, że w Irlandii w ogóle nie ma kwiatów i że jest to pierwszy kraj na świecie, w którym tak jest. I że jest to konsekwencja zorganizowania gospodarki wokół pastwisk.

Zapytałam nawet, czy pastwisko to nie łąka, czyli same kwiaty, ale dowiedziałam się, że łąki zostały wyplenione, irlandzkie pastwisko to trawa, na trawie krowy, od krów mleko, z mleka masło Kerry Gold.

Ziemia bez kwiatów to jedna z apokaliptycznych wizji naszego życia. Nie będzie deszczu, nie będzie wody, nie będzie pszczół, nie będzie kwiatów, nie będzie życia, owoców, jarzyn, motyli, ludzi, miłości…

Nie dyskutując zatem z kimś, kto na pewno wie lepiej, ostatnio zresztą mam wrażenie, że wszyscy poza mną wiedzą wszystko lepiej, nie dyskutując zatem, powiem, że byłam ostatnio w Irlandii, która kwitła. Wszędzie były kwiaty, w rowach, na zboczach pagórków, na skrajach dróg, w małych i większych laskach (tak, lasy też widziałam, choć podobno w Irlandii wcale nie ma lasów), no i w ogrodach. W ogrodach to już zupełne szaleństwo.

Zanim więc wszyscy wyginiemy, bo nie będzie kwiatów, parę zdjęć z kwitnącej Irlandii.