w berlińskim piśmie emigracyjnym Pogląd 1.12.1985

Sardynki i komputery

Jadłem sobie właśnie smacznie, przywiezione przez przyjaciela z Polski, francuskie sardynki. Dotarły one drogą “zrzutów” do Kraju, lecz los kazał im powędrować do mojego żołądka. Żelazna racja przyjeciela zawieruszyła się w mojej lodówce i polepszyła emigracyjną dolę. Mam brzydki zwyczaj czytać przy jedzeniu: tym razem przeglądałem ostatni numer “Poglądu” i… kara boska mnie dosięgła, albowiem zakrztusiłem się straszliwie, czytając “Interlinie”: Kto przewozi do Polski komputery – brzmi myśl przewodnia – wspomaga reżym w Warszawie, ba, w Moskwie,

Pociągnąłem solidnie reńskiego wina i wracając powoli do siebie pomyślałem: ot, jak dobre zamiary i pobożne życzenia prowadzą do mylnych wniosków.

Jakież to komputery przewozi szary obywatel PRL-u, Jan Kowalski z Zachodu? Czyżby te straszliwe mózgi strategiczne, superskomplikowane maszyny n-tej generacji, które kosztują dziesiątki tysięcy dolarów? Nie. Te komputery załatwia sobie Moskwa bezpośrednio poprzez swoich agentów lub zachodnie firmy, które konkurując między sobą, znajdą zawsze sposób na najbardziej ostre embargo. Jan Kowalski przywozi do Polski “szaraczki”, “jabłuszka” i “kommodorki”. Tak, wzmacnia w ten sposób gospodarkę PRL-u, to jasne. Ale, ale… Czyżby naprawdę chodziło o to, że “im gorzej, tym lepiej”? Nie, o taki sposób rozumowania nie posądzam autora “Interlinii”.

Żadne embargo i żadne restrykcje ekonomiczne nie są w stanie zachwiać systemem w Polsce. To są bajki, do których bardzo chętnie się wraca, kiedy jest po temu sposobność i okazja (zwłaszcza wtedy, gdy się jest bezsilnym), “Rząd się jakoś wyżywi”, powiedział kiedyś Urban i jest w tym bezczelnym oświadczeniu gorzka prawda. Sądzę, że komunistom będzie się rządziło Polską biedną i ztujnowaną nawet o wiele lepiej. Urban swój komputer zawsze jakoś skombinuje. Czy załatwi go sobie podziemna “Solidarność”?

Przecież to właśnie dzięki komputerom przywiezionym przez Kowalskiego, mogło podziemie przeprowadzić, wspaniale zorganizowaną, akcję obliczania bojkotu wyborów. Gdyby nie te komputery, to podliczenie wyników byłoby nie tylko trudniejsze, ale trwałoby o wiele dłużej. A tak, wyniki bojkotu wyborów wyprzedziły wyniki “samych” wyborów. Także dzięki Janowi Kowalskiemu.

Kowalski zostawił w mojej lodówce puszkę sardynek. Zabrał ze sobą do Polski komputer o pojemności 64 kbajtów. Rybki były naprawdę smaczne. Cieszę się z tej “wymiany”.

AL